{"id":1644,"date":"2026-01-07T19:09:42","date_gmt":"2026-01-07T18:09:42","guid":{"rendered":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/?p=1644"},"modified":"2026-01-10T08:24:14","modified_gmt":"2026-01-10T07:24:14","slug":"w-teatrze-kalte-asche-zimny-popiol-we-wroclawiu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/2026\/01\/07\/w-teatrze-kalte-asche-zimny-popiol-we-wroclawiu\/","title":{"rendered":"C. M. Weber w Teatrze Kalte Asche\/Zimny Popi\u00f3\u0142 we Wroc\u0142awiu"},"content":{"rendered":"

Mam szcz\u0119\u015bcie do Wielkich. Znalaz\u0142em oto w archiwum kompozytora, kt\u00f3ry w jednym sezonie muzycznym 1805\/1806 w Teatrze Kalte Asche\/Zimny Popi\u00f3\u0142, funkcjonuj\u0105cym w \u00f3wczesnym Wroc\u0142awiu niemal przez 100 lat przy obecnym zbiegu ulic Ko\u0142\u0142\u0105taja i O\u0142awskiej, dyrygowa\u0142 173 spektaklami muzycznymi. Urodzony 5 czerwca 1786 roku kompozytor Carl Maria von Weber, autor s\u0142ynnej opery \u201eFreisch\u00fctz\u201d Wolny Strzelec, dokona\u0142 tego wyczynu dyrygenckiego w wieku zaledwie 18 lat. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a>

Wroc\u0142awski Teatr Kalte Asche<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Portret C. M. Webera<\/p><\/div>\n

Nie wiadomo dok\u0142adnie, dlaczego po roku pobytu w naszym mie\u015bcie kompozytor przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 w 1806 roku do Carlsruhe, przeuroczej miejscowo\u015bci w pobli\u017cu Namslau\/Namys\u0142owa. Mo\u017ce zauroczy\u0142 go wielki mi\u0142o\u015bnik muzyki ksi\u0105\u017c\u0119 Eugen W\u00fcttenberg, kt\u00f3ry z Bad Carlsruhe zrobi\u0142 pere\u0142k\u0119 architektoniczn\u0105 z cudnym zameczkiem i licznymi parkowymi arkadiami, gdzie Weber nie tylko m\u00f3g\u0142 marzy\u0107 i komponowa\u0107, ale i gra\u0107 z dala od miastowego zgie\u0142ku. Gdy jednak rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 wojna z Francj\u0105, o genera\u0142a W\u00fcttenberga upomnia\u0142a si\u0119 armia i drugi raz rozpocz\u0119t\u0105 kompozycj\u0119 \u201eR\u00fcbezahla\u201d czyli karkonoskiego Liczyrzepy Weber w Carlsruhe zawiesi\u0142. Ale zd\u0105\u017cy\u0142 skomponowa\u0107 utw\u00f3r \u201eFrieden f\u00fcr\u00a0 Carlsruhe\u201d zwany Hejna\u0142em dla Gminy Pok\u00f3j, nomen omen, bo miejscowo\u015b\u0107 po roku 1945 nazwana zosta\u0142a w\u0142a\u015bnie Pok\u00f3j. Wi\u0119c po pobycie w Bad Carlsruhe m\u0142ody kompozytor wyjecha\u0142 do Stuttgartu, nast\u0119pnie do Drezna, Pragi, Wiednia, Salzburga, Londynu. Recenzenci wroc\u0142awskich gazet du\u017co pisali o stylu dyrygowania m\u0142odego kapelmistrza. Weber mia\u0142 by\u0107 impulsywny, niekiedy nerwowy, wszak przecie\u017c te jego spektakle muzyczne wg konstruowania programu przez dyrektora Teatru Kalte Asche by\u0142y grane w antraktach przedstawie\u0144 teatralnych. Ale i tak C.M. Weber znalaz\u0142 czas na komponowanie szkic\u00f3w do przysz\u0142ych oper.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Zburzony w 1945 roku zamek w Carlsruhe<\/p><\/div>\n

Rodzinne miasteczko Eutin po\u0142o\u017cone blisko Zatoki Lubeckiej organizuje ka\u017cdego roku trzydniowe tzw. Eutiner Festspiel, gdzie grane s\u0105 niemal wszystkie opery i drobniejsze kompozycje Carla Marii Webera. Burmistrz Franz Adler twierdzi, \u017ce na wrze\u015bniowych koncertach ku czci kompozytora nie\u017ale mo\u017cna zarobi\u0107. Miejscowo\u015b\u0107 Pok\u00f3j nie pozostanie w tyle. Wszak w tym roku przypada dwusetna rocznica \u015bmierci kompozytora, kt\u00f3ry zmar\u0142 niespodziewanie w Londynie 5 czerwca 1826 roku. Przypomnia\u0142 mi o tym jeden z organizator\u00f3w trzydniowego festiwalu w Pokoju – Hubert Ko\u0142odziej. Od niego dowiedzia\u0142em si\u0119 te\u017c o przem\u00f3wieniu m\u0142odziutkiego Richarda Wagnera na pogrzebie C. M. Webera. Tw\u00f3rca \u201eParsivala\u201d skomponowa\u0142 kilka lat p\u00f3\u017aniej nawet utw\u00f3r zatytu\u0142owany \u201eMuzyka \u017ca\u0142obna na przeniesienie szcz\u0105tk\u00f3w Carla Marii Webera do Drezna\u201d. Uroczysto\u015b\u0107 ponownego poch\u00f3wku odby\u0142a si\u0119 w 1844 roku na Starym Cmentarzu Katolickim. Do dwusetnej rocznicy \u015bmierci przygotowuje si\u0119 tak\u017ce Opolska Filharmonia oraz Opera Wroc\u0142awska. I z tego co wiemy tak\u017ce Salzburg, Wiede\u0144, Berlin, Trier, Saarbr\u00fccken, Pary\u017c, Lubeka, Mi\u015bnia, Lipsk, Monachium, Tokio i Mediolan. Ale przede wszystkim Drezno. W S\u00e4chsische Staatskapelle w kolejnych miesi\u0105cach 2026 roku, pocz\u0105wszy od lutego, b\u0119d\u0105 koncerty weberowskie i nieustaj\u0105ce zg\u0142aszane ju\u017c dzi\u015b wycieczki szlakiem wszystkich miejsc, w kt\u00f3rych mieszka\u0142, komponowa\u0142, gra\u0142 i uczy\u0142 muzyk. W zwi\u0105zku z uroczysto\u015bciami do stolicy Saksonii wybieraj\u0105 si\u0119 zorganizowane grupy licznych mi\u0142o\u015bnik\u00f3w muzyki wielkiego romantyka muzyki i z Wroc\u0142awia, i z Opola, i z gminy Pok\u00f3j.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Ufundowany przez Towarzystwo Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Wroc\u0142awia 5 czerwca 1996 na 170 rocznic\u0119 \u015bmierci kompozytora tablica pami\u0105tkowa na budynku miejscowego IX liceum w miejscu, gdzie sta\u0142 Teatr Kalte Asche.<\/p><\/div>\n

Autor: Engelbert Mi\u015b<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mam szcz\u0119\u015bcie do Wielkich. Znalaz\u0142em oto w archiwum kompozytora, kt\u00f3ry w jednym sezonie muzycznym 1805\/1806 w Teatrze Kalte Asche\/Zimny Popi\u00f3\u0142, funkcjonuj\u0105cym w \u00f3wczesnym Wroc\u0142awiu niemal przez 100 lat przy obecnym zbiegu ulic Ko\u0142\u0142\u0105taja i O\u0142awskiej, dyrygowa\u0142 173 spektaklami muzycznymi. Urodzony 5 czerwca 1786 roku kompozytor Carl Maria von Weber, autor s\u0142ynnej opery \u201eFreisch\u00fctz\u201d Wolny Strzelec, dokona\u0142 tego wyczynu dyrygenckiego w wieku zaledwie 18 lat. \u00a0 \u00a0<\/p>\n Czytaj dalej →<\/span><\/a>","protected":false},"author":2,"featured_media":1646,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-1644","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mis-engelbert"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1644","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1644"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1644\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1670,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1644\/revisions\/1670"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1646"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1644"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1644"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1644"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}