{"id":1865,"date":"2026-01-26T22:31:11","date_gmt":"2026-01-26T21:31:11","guid":{"rendered":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/?p=1865"},"modified":"2026-01-26T22:53:37","modified_gmt":"2026-01-26T21:53:37","slug":"zebrak-i-pies-fragment-powiesci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/2026\/01\/26\/zebrak-i-pies-fragment-powiesci\/","title":{"rendered":"\u017bebrak i Pies – fragment powie\u015bci"},"content":{"rendered":"

A co tam w R\u00f3\u017canym Dworze \u2026\u00a0\u00a0<\/span>Z ARCHIWUM R\u00d3\u017bANEGO DWORU<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Powie\u015b\u0107 napisana w 2015 roku, poruszaj\u0105ca temat bezdomno\u015bci
\n<\/span>Fragment powie\u015bci Autorka: Monika Maciejczyk <\/span><\/p>\n

\u017bebrak i Pies<\/strong>
\n<\/span>R\u00f3\u017cany Dw\u00f3r 2015<\/span><\/p>\n

Rozdzia\u0142 XXVI
\n<\/span>Noclegownia<\/span><\/strong><\/p>\n

Z noclegowni\u0105 to by\u0142o tak jak by\u0107 nie powinno. \u015awi\u0105tek, pi\u0105tek i niedziela, znaczy si\u0119<\/span><\/p>\n

w ka\u017cden jeden dzie\u0144 otwarta by\u0142a tylko od godziny dziewi\u0119tnastej do \u00f3smej rano. A p\u00f3\u017aniej to bez wzgl\u0119du na panuj\u0105cy na dworze mr\u00f3z czy padaj\u0105cy \u015bnieg , s\u0142ot\u0119 czy wiatr, huragan czy spiekot\u0119 trzeba by\u0142o opu\u015bci\u0107 jej bezpieczne i chroni\u0105ce przed przyrod\u0105 \u015bwiata mury i i\u015b\u0107 k\u0119dy oczy i nogi ponios\u0105. Bo przecie ka\u017cden jeden to wie, \u017ce bezdomny nie ma celu swej podr\u00f3\u017cy, ani swego miejsca na ziemi i nikt, nigdzie na niego nie czeka. <\/span><\/p>\n

– Ka\u017cden jeden to wie – powt\u00f3rzy\u0142 Antonio.
\n<\/span>– Ka\u017cdy jeden, ka\u017cdy jeden – szepn\u0119\u0142am nie\u015bmia\u0142o.
\n<\/span>– Przecie m\u00f3wi\u0119 – odpowiedzia\u0142<\/span><\/p>\n

Z czasem owo dziadostwo zda\u0142o si\u0119 Antonio zno\u015bne. Ca\u0142kiem zno\u015bne.\u00a0<\/span>Przyjemnie by\u0142o wieczorem do noclegowni powr\u00f3ci\u0107. Tak to po tym dniu pe\u0142nym wra\u017ce\u0144<\/span><\/p>\n

i walki o przetrwanie wedle starego porzekad\u0142a, \u017ce co ci\u0119 nie zabije, to ci\u0119 wzmocni. I tak rankiem wczesnym wy\u0142ania\u0142 si\u0119 z domu noclegowni ca\u0142y rozbitek tego \u015bwiata. A gdyby\u015b przyjrza\u0142 si\u0119 bli\u017cej, a sta\u0142 gdzie\u015b to z boku i niezauwa\u017cony, tak na przyk\u0142ad jakby to czapk\u0119 niewidk\u0119 z jednej takiej bajki maj\u0105c, to spostrzeg\u0142by\u015b blade, zm\u0119czone oblicza i to co na nich odmalowa\u0142o \u017cycie. I to ju\u017c ca\u0142kiem nie by\u0142o z bajki, bowiem malowa\u0142o si\u0119 na nich wszystko, czego mo\u017ce na tym padole do\u015bwiadczy\u0107 cz\u0142owiek. A wi\u0119c utrata materii i marze\u0144,<\/span><\/p>\n

utrata miejsca na \u015bwiecie i jakie\u015b dziwne zawieszenie jak w pr\u00f3\u017cni kosmosu pomi\u0119dzy tym co prawdziwe, a tym czego nie znamy i boimy si\u0119 bardzo. Malowa\u0142a si\u0119 na tych twarzach choroba, g\u0142\u00f3d i wycie\u0144czenie, pro\u015bba pokorna do dnia o \u0142askawo\u015b\u0107 i agresja skierowana do innych ludzi. Tych, kt\u00f3rzy mieli miejsce w tej wielkiej maszynie \u015bwiata. Tych, kt\u00f3rym si\u0119 uda\u0142o.<\/span><\/p>\n

Jeden po drugim, milcz\u0105co wysnuwali si\u0119 jakby z niebytu i wchodzili w dzie\u0144 \u2026 jak w gr\u0119,\u00a0<\/span>kt\u00f3rej skutk\u00f3w i ko\u0144ca przewidzie\u0107 nie byli w stanie. Niekt\u00f3rzy nie wracali ju\u017c nigdy. Noc\u0105,\u00a0<\/span>gdy cisz\u0119 miasta przecina\u0142 ostry, zawodz\u0105cy g\u0142os karetki pogotowia\u2026ci, kt\u00f3rzy zasypiali pod\u00a0<\/span>szorstkimi kocami na swoich pryczach czuli ulg\u0119 i wype\u0142nia\u0142o ich uczucie, kt\u00f3re mo\u017cna by\u0142oby nazwa\u0107 namiastk\u0105 szcz\u0119\u015bcia. To nie ja \u2026 nie ja \u2026 jeszcze nie ja. I wtedy naci\u0105gali sw\u00f3j koc na brudn\u0105 g\u0142ow\u0119 i nadchodzi\u0142 sen. Sen przerywany czasami koszmarami i g\u0142o\u015bn\u0105\u00a0<\/span>mow\u0105 z mar\u0105 senn\u0105 lub krzykiem ostrym przerywaj\u0105cym cisz\u0119.<\/span><\/p>\n

Fragment powie\u015bci <\/span> \u017bebrak i Pies Autorka : Monika Maciejczyk
\n<\/span><\/span>R\u00f3\u017cany Dw\u00f3r 2015 <\/span><\/p>\n

Rozdzia\u0142 XXVIII<\/span><\/p>\n

Inni \u2026<\/span><\/strong><\/p>\n

Filozof , Kwadrat Domina i Spadek<\/span><\/p>\n

By\u0142 tam te\u017c Filozof i nikt nie wiedzia\u0142 tak naprawd\u0119 jakie by\u0142o imi\u0119 jego bo podaj\u0105c\u00a0<\/span>d\u0142o\u0144 – m\u00f3wi\u0142 \u2013 Filozof jestem. Jego to lubi\u0142 Antonio szczeg\u00f3lnie i sam nie wiedzia\u0142 dlaczego.\u00a0<\/span>A gdy zdradzi\u0142 kiedy\u015b t\u0119 swoj\u0105 sk\u0142onno\u015b\u0107 serdeczn\u0105 to Filozof skwitowa\u0142 to kr\u00f3tko – chemia.<\/span><\/p>\n

I szczerze m\u00f3wi\u0105c to Antonio nie wiedzia\u0142 o co chodzi ale czy wszystko w \u017cyciu musi by\u0107 takie jasne i st\u0105d dot\u0105d. Wracaj\u0105c do noclegowni starali si\u0119 trzyma\u0107 blisko siebie. Na tyle blisko by m\u00f3c zaj\u0105\u0107 s\u0105siednie prycze. D\u0142ugo w noc ciemn\u0105 co\u015b tam sobie szeptali, a opowia<\/span>dali jeden drugiemu. Cho\u0107 przewa\u017cnie to Filozof m\u00f3wi\u0142 a Antonio pilnie s\u0142ucha\u0142. Opowiada\u0142\u00a0<\/span>o po\u0142\u0105czonej rzeczywisto\u015bci co naszemu Antonio zdawa\u0142o si\u0119 zbyt zawi\u0142e na jego biedn\u0105 g\u0142ow\u0119. A kiedy prosi\u0142 Filozofa by przybli\u017cy\u0142 tak by zrozumie\u0107 , to tamten jeszcze bardziej wed\u0142ug Antonia wszystko gmatwa\u0142, powiadaj\u0105c \u017ce wszystkim nam \u015bni si\u0119 ten sam sen \u2026 na\u00a0<\/span>jawie. I zrozum tu Filozofa ! Jednak to przyci\u0105ganie si\u0119 przeciwie\u0144stw wedle nie wiadomo jakich praw sprawia\u0142o, \u017ce przyja\u017a\u0144 pomi\u0119dzy nimi cementowa\u0142o to co\u015b czego nazwa\u0107 nie umiemy. <\/span><\/p>\n

Czasem to nawet rozmawiali o gwiazdach. Jednego wieczoru zdradzi\u0142 Antonio\u00a0<\/span>przyjacielowi swoj\u0105 tajemnic\u0119, zas\u0142yszan\u0105 kiedy\u015b od Jana Papie\u017ca opowie\u015b\u0107 o pasie Oriona\u00a0<\/span>i \u017cyciu, kt\u00f3re stamt\u0105d przysz\u0142o. I my\u015bla\u0142 g\u0142o\u015bno nasz Antonio i dywagowa\u0142 dlaczego to przy<\/span>bysze z gwiazd nie nawi\u0105zuj\u0105 kontaktu z nami Ziemianami. Filozof s\u0142ucha\u0142 tylko i si\u0119 u\u015bmiecha\u0142. A po chwili rzek\u0142 \u2013 Antonio, oni mog\u0105 nie by\u0107 podobni do nas. Oni mog\u0105 by\u0107 \u015bwiat\u0142em. A na koniec to nawet wyrazi\u0142 dosadnie swoje o tym zdanie, m\u00f3wi\u0105c do Antonia<\/span><\/p>\n

– Nie dziw si\u0119 przyjacielu , nie dziw si\u0119 temu bo pomy\u015bl przecie \u2026 kim my mo\u017cemy by\u0107 dla Istot o wysokiej , przewy\u017cszaj\u0105cej nas o tysi\u0105ce lat inteligencji \u2026 Tylko cholern\u0105 band\u0105\u00a0<\/span>agresywnych, krwio\u017cerczych, \u0142ysych ma\u0142p.<\/span><\/p>\n

Troch\u0119 to Antonia zabola\u0142o bo jakby nie by\u0142o tak do ko\u0144ca nie czu\u0142 si\u0119 ow\u0105 krwio\u017cercz\u0105 \u0142ys\u0105 ma\u0142p\u0105.\u00a0<\/span>Wiele wieczor\u00f3w wype\u0142nia\u0142y rozmowy o narodzinach z\u0142a i tym jak rz\u0105dzi ono \u015bwiatem.<\/span><\/p>\n

– Gdy pracowa\u0142em jeszcze na katedrze \u2013 mawia\u0142 Filozof \u2013 to odkry\u0142em now\u0105 koncepcj\u0119 i nazwa\u0142em j\u0105 Kwadrat Domina. My\u015bla\u0142em , \u017ce to ju\u017c dzie\u0142o finalne ale to nie jest do ko\u0144ca tak przyjacielu , gdy\u017c czas i praca moja podda\u0142y weryfikacji ow\u0105 teori\u0119. Pog\u0142\u0119bi\u0142y j\u0105 i rozwin\u0119\u0142y do tego stopnia , \u017ce zabrak\u0142o mi niewiele czasu aby opublikowa\u0107 j\u0105 jako moj\u0105 prac\u0119 habilitacyjn\u0105. A p\u00f3\u017aniej, to ju\u017c tylko oczekiwa\u0107 na honor tytu\u0142u Profesora.<\/span><\/p>\n

– Zamy\u015bli\u0142 si\u0119 tu Filozof i rozmarzy\u0142, jednak dono\u015bne kichni\u0119cie le\u017c\u0105cego nieopodal\u00a0<\/span>Eustachego wyrwa\u0142o go z owego letargu.<\/span><\/p>\n

– Tak, tak kontynuowa\u0142 Filozof. Gdyby nie to co si\u0119 wtedy wydarzy\u0142o. Wiesz, Antonio jest\u00a0<\/span>takie powiedzenie \u2026 si\u0142a z\u0142ego na jednego \u2026 i tak to si\u0119 wtedy z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce nawet nie\u00a0<\/span>mog\u0142em przy\u0142o\u017cy\u0107 do zdarze\u0144 tych mojego ulubionego rachunku prawdopodobie\u0144stwa, bowiem on tu nie zadzia\u0142a\u0142. Tylko pewnie dlatego , \u017ce wyj\u0105tki potwierdzaj\u0105 regu\u0142\u0119.<\/span><\/p>\n

– Antonio nic nie rozumia\u0142 ale miny m\u0105dre czyni\u0142, wiedz\u0105c jak wielk\u0105 przyjemno\u015b\u0107 sprawia\u00a0<\/span>Filozofowi owo nauczanie.<\/span><\/p>\n

– Wiesz, Antonio \u2013 m\u00f3wi\u0142 \u2013 nawet moi studenci nie s\u0142uchali moich wyk\u0142ad\u00f3w tak pilnie\u00a0<\/span>jak ty – i powiedziawszy to , u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 \u0142agodnie.<\/span><\/p>\n

– Antonio my\u015bla\u0142 sobie, \u017ce praca ta by\u0142a \u017cyciem i pasj\u0105 wielk\u0105 tego cz\u0142owieka i jak to wielka szkoda sta\u0142a si\u0119 ludzko\u015bci , \u017ce ten oto tu cz\u0142owiek miast zasiada\u0107 w \u0142awach najwy\u017cszych, w\u015br\u00f3d grona profesor\u00f3w w salach o wysokich sklepieniach i rze\u017abionych \u0142awach by przemawia\u0107 tak \u2026 aby s\u0142ucha\u0142y tysi\u0105ce \u2026 le\u017cy tu na pryczy obok w jednej z miejskich obskurnych noclegowni dla bezdomnych , brudny, rozczochrany i obdarty, z podbitym w jakiej\u015b \u015bmietnikowej k\u0142\u00f3tni okiem.<\/span><\/p>\n

I my\u015bla\u0142 tak sobie Antonio \u2013 jak to si\u0119 sta\u0107 mog\u0142o bowiem nie powinno. I zda\u0142o mu si\u0119,\u00a0<\/span>\u017ce mia\u0142o by\u0107 ca\u0142kiem inaczej. <\/span><\/p>\n

Dnia kt\u00f3rego\u015b przyni\u00f3s\u0142 Filozof za pazuch\u0105 p\u0142ask\u0105 piersi\u00f3weczk\u0119 z mocn\u0105 w\u00f3dk\u0105. W noclegowni by\u0142 zakaz ca\u0142kowity spo\u017cywania alkoholu pod jak\u0105kolwiek postaci\u0105 lecz gdy wszyscy posn\u0119li , to Filozof ukradkiem, nie cz\u0119stuj\u0105c nawet Antonia \u2026 pewnie aby go na wydalenie z noclegowni nie narazi\u0107 \u2026 pocz\u0105\u0142 poci\u0105ga\u0107. Tak to chcia\u0142 pi\u0107 niezauwa\u017cenie, \u017ce wysz\u0142o ca\u0142kiem odwrotnie lecz Antonio nie chc\u0105c czyni\u0107 przyjacielowi przykro\u015bci, udawa\u0142 \u017ce nic nie widzi. W trakcie owych tajnych poci\u0105gni\u0119\u0107 z p\u0142askiej, blaszanej, mi\u0142o le\u017c\u0105cej w d\u0142oni\u00a0<\/span>manierki \u2026 Filozof stawa\u0142 si\u0119 coraz to bardziej rozmowny. Jak to m\u00f3wi\u0105 \u2026 j\u0119zyk mu si\u0119 rozwi\u0105za\u0142. I Antonio wys\u0142ucha\u0142 pewnej opowie\u015bci o z\u0142amanym \u017cyciu cz\u0142owieka. Bo to czy uwierzycie , \u017ce Filozof przed laty \u017con\u0119 mia\u0142 pi\u0119kn\u0105 jak marzenie i dzieci\u0105tko malutkie i\u2026 <\/span>wszystko utraci\u0142. Nawet o tym wypadku niewiele chcia\u0142 m\u00f3wi\u0107 bo pewnie scena zderzenia\u00a0<\/span>p\u0119dz\u0105cych autostrad\u0105 samochod\u00f3w rozgrywa\u0142aby si\u0119 raz po raz bez ko\u0144ca w jego g\u0142owie i\u00a0<\/span>jawi\u0142a si\u0119 w barwach \u015bmierci przed jego oczyma. Tylko napomkn\u0105\u0142, a p\u00f3\u017aniej d\u0142ugo milcza\u0142.<\/span><\/p>\n

Po jakim\u015b czasie w ciszy przerywanej chrapaniem utrudzonych m\u0119\u017cczyzn, us\u0142ysza\u0142 Antonio\u00a0<\/span>ciche prze\u0142kni\u0119cie i szmer utykanej za pazuch\u0119 butelczyny. Za chwil\u0119 Filozof prawi\u0142 dalej.<\/span><\/p>\n

– Wiesz, Antonio \u2026 jak ci\u0119\u017cko do pustego domu wraca\u0107 , gdzie nikt ju\u017c nie czeka. A \u015bmiech\u00a0<\/span>\u017cony i dziecka zawis\u0142 jeszcze w powietrzu i kr\u0105\u017cy to tu, to tam \u2026 jakby zagubiony. Czy wiesz\u00a0<\/span>przyjacielu, \u017ce gdy zasypiasz otula ci\u0119 niewiedza i pogr\u0105\u017casz si\u0119 w mroku niebytu i to jest\u00a0<\/span>jedyne wytchnienie. A gdy budzisz si\u0119 to zdaje ci si\u0119, \u017ce wszystko jest na dawnym miejscu i\u00a0<\/span>nic si\u0119 nie zmieni\u0142o. Nagle uderza cios \u015bwiadomo\u015bci i ju\u017c wiesz \u2026 a jednak z si\u0142 ca\u0142ych pragniesz przewin\u0105\u0107 ten film wstecz i \u2026 ujrze\u0107 ich tu\u017c obok i wszystko si\u0119 stanie tak jak to dawniej bywa\u0142o. I tylko \u015bni\u0142 ci si\u0119 ten cholerny koszmarny sen. Antonio , czy ty wiesz – za\u0142ka\u0142 cicho Filozof \u2026 ja do dzi\u015b nie mog\u0119 si\u0119 przebudzi\u0107.<\/span><\/p>\n

– Wiem, jak to jest \u2013 cicho szepn\u0105\u0142 Antonio \u2013 wiem to przyjacielu. <\/span>Zapad\u0142a chwila ciszy przerywana ma\u0142ymi prze\u0142kni\u0119ciami Filozofa ; kt\u00f3rych to Antonio nie umia\u0142 rozezna\u0107 \u2026 czy \u0142zy \u0142yka\u0142 czy tani\u0105 w\u00f3dk\u0119.\u00a0<\/span>Po chwili Filozof rzek\u0142 \u2013 przychodzi\u0142em do pracy pijany lub \u2026 nie przychodzi\u0142em. Sta\u0142em\u00a0<\/span>si\u0119 innym cz\u0142owiekiem. Takim niepoznanym nawet samemu sobie. Tylko w\u00f3dka nios\u0142a ulg\u0119 i cisz\u0119, cisz\u0119, cisz\u0119. Cisz\u0119 my\u015bli. Usypia\u0142a moja g\u0142owa, usypia\u0142y my\u015bli , a cia\u0142o swobodne by\u0142o i spokojne\u2026\u00a0<\/span>P\u00f3\u017aniej mnie wyrzucili z pracy. Zamieni\u0142em mieszkanie. Wiesz, po co mi by\u0142o takie du\u017ce\u2026\u00a0<\/span>za du\u017ce. Dop\u0142acili do mniejszego. P\u00f3\u017aniej jeszcze raz zamieni\u0142em, bo po co mi kuchnia jak nie gotowa\u0142em i po co \u0142azienka. Ten pok\u00f3j na trzecim pi\u0119trze starej kamienicy to mia\u0142em\u00a0<\/span>bardzo kr\u00f3tko , bo jako\u015b tak zaraz nie wiadomo kiedy zaplombowali liczniki. To tak sobie jeszcze czas jaki\u015b bez pr\u0105du i ogrzewania mieszka\u0142em. Wcze\u015bnie spa\u0107 chodzi\u0142em jak to m\u00f3wi\u0105 z kurami.\u00a0<\/span>G\u0142os zdradza\u0142 w ciemno\u015bci , \u017ce si\u0119 u\u015bmiecha. Poci\u0105gn\u0105\u0142 resztk\u0119 w\u00f3dki z blaszanki i powesela\u0142.<\/span><\/p>\n

– Wiesz, Antonio \u2026 p\u00f3\u017aniej przyszed\u0142 komornik no i musia\u0142em stamt\u0105d odej\u015b\u0107. I dalej to nie ma co \u2026 bo sam wiesz najlepiej.\u00a0<\/span>Zapad\u0142a cisza\u2026\u00a0\u00a0<\/span>Na sali noclegowni w ci\u0119\u017ckim, smrodliwym powietrzu rozlega\u0142o si\u0119 chrapanie. Antonio d\u0142ugo w noc zasn\u0105\u0107 nie m\u00f3g\u0142 , my\u015bl\u0105c o tej dzisiejszej smutnej historii przyjaciela. I tu\u017c nad ranem, jeszcze przed \u015bwitem gdy wszyscy spali \u2026 zasn\u0105\u0142. \u015ani\u0142a mu si\u0119 pi\u0119kna kobieta o niezwyk\u0142ej urodzie i blond w\u0142osach, obracaj\u0105ca si\u0119 w ta\u0144cu i tul\u0105ca w ramionach ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0119. \u015amia\u0142y si\u0119, a w\u0142osy kobiety l\u015bni\u0105c wirowa\u0142y wok\u00f3\u0142 jej rozta\u0144czonej sylwetki.\u00a0<\/span>Zewsz\u0105d sp\u0142ywa\u0142o \u015bwiat\u0142o i pok\u00f3j \u00f3w wype\u0142niony by\u0142 s\u0142o\u0144cem po brzegi \u2026 tak , \u017ce wszystko\u00a0<\/span>na co spojrza\u0142 by\u0142o jasno\u015bci\u0105, ciep\u0142em i mi\u0142o\u015bci\u0105.\u00a0<\/span>Antonio nigdy nie opowiedzia\u0142 tego snu Filozofowi.\u00a0<\/span>Zna\u0142 granice ludzkiego cierpienia.\u00a0<\/span>Dnia pewnego spyta\u0142 Antonio Filozofa o ten Kwadrat Domina. Przy czym prosi\u0107 pocz\u0105\u0142 by\u00a0<\/span>tamten stara\u0142 si\u0119 m\u00f3wi\u0107 tak by Antonio poj\u0105\u0142 w czym rzecz ca\u0142a.<\/span><\/p>\n

I kt\u00f3rego\u015b to razu opowiedzia\u0142 Filozof naszemu Antonio o przestrzeni Domina. Z\u0142owrogiej\u00a0<\/span>przestrzeni z\u0142a. Jeno m\u00f3wi\u0142 j\u0119zykiem takim , \u017ce Antonio czu\u0142 si\u0119 jak na tureckim kazaniu,\u00a0<\/span>ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 tylko w melodyjny , przyciszony g\u0142os przyjaciela , baczy\u0142 przy tym aby nie usn\u0105\u0107. Nic to jednak nie da\u0142o bo\u2026 usn\u0105\u0142.\u00a0<\/span>Jednak ju\u017c nast\u0119pnego wieczoru Filozof nie daj\u0105c za wygran\u0105 opar\u0142 si\u0119 wygodnie na pryczy, podk\u0142adaj\u0105c pod \u0142okie\u0107 znalezion\u0105 na jakim\u015b \u015bmietniku poduszk\u0119 i rozpocz\u0105\u0142 sw\u00f3j wyk\u0142ad.<\/span><\/p>\n

– Bo widzisz Antonio \u2013 rzek\u0142 i zamilk\u0142. A za chwil\u0119 spyta\u0142.<\/span><\/p>\n

– Czy wiesz Antonio, co to jest efekt Domina ?<\/span><\/p>\n

– Antonio przecz\u0105co poruszy\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak niewiedzy i ca\u0142y zamieni\u0142 si\u0119 w s\u0142uch.<\/span><\/p>\n

– A co to jest Domino, wiesz ? \u2013 zapyta\u0142 Filozof i nie czekaj\u0105c na odpowied\u017a, prawi\u0107 pocz\u0105\u0142.\u00a0<\/span><\/p>\n

– Domino to gra \u2026 Sk\u0142ada si\u0119 z prostok\u0105tnych , r\u00f3wnych sobie i jednakich kostek , a te kostki ustawione blisko siebie , a oparte u podstawy na tym mniejszym boku owego prostok\u0105ta generuj\u0105 pewn\u0105 struktur\u0119 w przestrzeni.<\/span><\/p>\n

– Tu Filozof poj\u0105\u0142 , \u017ce generacja struktury w przestrzeni mo\u017ce Antoniemu owego obrazu w\u00a0<\/span>my\u015blach nie zbudowa\u0107 wi\u0119c zacz\u0105\u0142 inaczej.<\/span><\/p>\n

– Pomy\u015bl sobie Antonio, \u017ce masz tak du\u017co tych prostok\u0105cik\u00f3w, \u017ce ich zliczy\u0107 nie mo\u017cesz jako tych baran\u00f3w co rachujesz gdy zasypiasz. Ot, kilometrami si\u0119 ci\u0105gn\u0105 jak cholerny kabel telefoniczny.<\/span><\/p>\n

– Aha, bez przekonania powiedzia\u0142 Antonio, w g\u0142owie maj\u0105c stada baran\u00f3w nawini\u0119te na\u00a0<\/span>cholernie d\u0142ugi kabel telefoniczny Filozofa. <\/span><\/p>\n

– Widzisz ju\u017c to oczyma duszy ? spyta\u0142 Filozof.<\/span><\/p>\n

– To wyobra\u017a sobie, \u017ce stoj\u0105 one na sztorc \u2013i tu Filozof u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko; zadowolony\u00a0<\/span>z si\u0142y swojej argumentacji werbalnej; i ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej – A, wi\u0119c stoj\u0105 one na sztorc, opieraj\u0105c si\u0119 tym mniejszym jednym bokiem o pod\u0142o\u017ce ; znaczy si\u0119 ulic\u0119. <\/span><\/p>\n

\u2013 Po chwili zastanowienia\u00a0<\/span>rzek\u0142 jednak \u2013 No, nie ulic\u0119, bo jak wiadomo w ulicy s\u0105 dziury i z eksperymentu by\u0142yby nici.\u00a0<\/span>Teraz to oczom Antonia ukaza\u0142y si\u0119 barany na kablu telefonicznym na dodatek powi\u0105zane\u00a0<\/span>nici\u0105, a wszystko to na pe\u0142nej dziur ulicy. S\u0142ucha\u0142 tego jednak w skupieniu z min\u0105 niezm\u0105con\u0105, powa\u017cnie i wolno kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105. <\/span><\/p>\n

– R\u00f3wniu\u015bko musi by\u0107 u pod\u0142o\u017ca jak na stole. No, wyobra\u017a sobie Antonio taki cholernie d\u0142ugi st\u00f3\u0142, kt\u00f3ry ci\u0105gnie si\u0119 kilometrami.<\/span><\/p>\n

– Tu, Antonio u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko bo zda\u0142o mu si\u0119 , \u017ce Filozof chyba co\u015b wypi\u0142, \u017ce tak g\u0142upio prawi. Bo jak \u015bwiat \u015bwiatem to takiego sto\u0142u nie widzia\u0142 ani nie s\u0142ysza\u0142 o takim i nawet u samej Kr\u00f3lowej Angielskiej, co ju\u017c zda\u0142o mu si\u0119 najwykwintniejszym i najbardziej w\u0142a\u015bciwym miejscem dla takiego mebla, nawet tam by\u0142o to niemo\u017cliwo\u015bci\u0105. Bowiem gdyby\u00a0<\/span>nawet sta\u0142o si\u0119 tak, \u017ce przy owym stole zasiad\u0142aby zaproszona arystokracja z ca\u0142ego \u015bwiata,\u00a0<\/span>to i tak kiedy\u015b sko\u0144czy\u0142by si\u0119 on dwiema t\u0119gimi i mocnymi nogami. <\/span><\/p>\n

– I wyobra\u017cenie w g\u0142owie Antonia miast budowa\u0107 wizj\u0119 kwadratu Domina bli\u017csze sta\u0142o si\u0119\u00a0<\/span>teorii chaosu.<\/span><\/p>\n

– Machn\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 Filozof \u2013 i rzek\u0142 \u2013 no, wyobra\u017a sobie m\u00f3j Antonio , \u017ce w ca\u0142ym kraju\u00a0<\/span>wszystkie drogi wyreperowali i proste s\u0105 jak st\u00f3\u0142.<\/span><\/p>\n

– No, te\u017c to ci by\u0142o wed\u0142ug Antonia niemo\u017cliwym do wyobra\u017cenia ale ju\u017cci pr\u0119dzej wiedzia\u0142 o co si\u0119 rozchodzi \u2013 i rzek\u0142 \u2026 Aaaa \u2026<\/span><\/p>\n

– No, wi\u0119c s\u0142uchaj \u2013 wyja\u015bnia\u0142 rzecz ca\u0142\u0105 Filozof. Mamy te nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 proste i r\u00f3wne drogi, a na nich te kilometry kostek domina u\u0142o\u017cone jedna przy drugiej\u2026 na sztorc. No i\u2026\u00a0<\/span>musi by\u0107 pierwszy impuls , bo bez tego nici i nic si\u0119 nie wydarzy. Pierwsza si\u0142a sprawcza. Ruch, kt\u00f3ry b\u0119dzie pocz\u0105tkiem. Drobny przejaw si\u0142y\u2026 intencjonalny lub przypadkowy, kt\u00f3ry\u00a0<\/span>uruchomi ca\u0142y ci\u0105g zdarze\u0144. I wtedy przewraca si\u0119 pierwsza kostka i upada na drug\u0105 te\u017c j\u0105\u00a0<\/span>przewracaj\u0105c, p\u00f3\u017aniej pada trzecia, czwarta i tak dalej\u2026 Spostrzeg\u0142 si\u0119 Filozof, \u017ce Antonio niewiele pojmuje , wi\u0119c rzek\u0142 \u2013 Antonio , to jak pi\u0142ka dziecka , kt\u00f3ra rzucona wysoko <\/span>wpadnie na autostrad\u0119 i spowoduje efekt domina \u2026 zderzenie , \u015bmier\u0107 i ca\u0142e z\u0142o, kt\u00f3re nadejdzie nieuchronnie i incydent po incydencie przewraca kostki Domina \u017cycia cz\u0142owieka.\u00a0<\/span>Tylko to ju\u017c przestaje by\u0107 gra\u2026\u00a0\u00a0<\/span>I tu Filozof zamilk\u0142. <\/span><\/p>\n

Zaleg\u0142a mi\u0119dzy nimi d\u0142uga cisza , przerywana zwyk\u0142ym wieczornym gwarem noclegowni.\u00a0<\/span>Zapad\u0142 zmrok , a Filozof milcza\u0142 dalej. Dobrze ju\u017c by\u0142o ciemno, gdy powr\u00f3ci\u0142 do tematu.\u00a0<\/span>Kwestie wypowiada\u0142 g\u0142osem spokojnym, zr\u00f3wnowa\u017conym i pozbawionym cienia emocji.\u00a0<\/span>Podj\u0105\u0142 wyk\u0142ad.<\/span><\/p>\n

– Wiesz, Antonio\u2026 efekt Domina i spustoszenie jakie sieje to efekt liniowy. Moja koncepcja\u00a0<\/span>By\u0142a o wiele bardziej rozbudowana. Bowiem z\u0142o nie rozchodzi si\u0119 w linii prostej wza<\/span>jemnych zale\u017cno\u015bci i powi\u0105za\u0144. Albo inaczej , nie tylko tak si\u0119 ono rozchodzi i rozprzestrze<\/span>nia. Kolejnym szczeblem przeze mnie odkrytym jest Kwadrat Domina i nast\u0119puj\u0105cy po nim\u00a0<\/span>sze\u015bcian. <\/span><\/p>\n

– To jednak te\u017c nie wszystko \u2013 nie zwracaj\u0105c uwagi na nic nie rozumiej\u0105cego Antonia \u2013 ci\u0105gn\u0105\u0142 Filozof. \u2013 Najwy\u017cszym prze\u0142o\u017ceniem jest Hipersze\u015bcian wielowymiarowy.<\/span><\/p>\n

Wyobra\u017cenie sobie tych wielowymiarowych Hipersze\u015bcian\u00f3w jest dla ludzi jako istot postrzegaj\u0105cych tylko trzy wymiary przestrzenne \u2026 bardzo trudne i w\u0142a\u015bciwie to nie<\/span>mo\u017cliwe. Wszystko rozgrywa si\u0119 w czwartym , niewidzialnym dla cz\u0142owieka wymiarze.\u00a0<\/span>Hipersze\u015bcian charakteryzuje si\u0119 du\u017c\u0105 wydajno\u015bci\u0105 algorytm\u00f3w przesy\u0142aj\u0105cych wiadomo\u015b<\/span>ci pomi\u0119dzy wszystkimi procesorami. To, tak jak w super nowoczesnym komputerze \u2013\u00a0<\/span>powiedzia\u0142 Filozof i nie zwracaj\u0105c uwagi na Antonia \u2026 ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej. C\u00f3\u017c za mo\u017cliwo\u015bci. Hipersze\u015bcian dziesi\u0119ciowymiarowy to dekerakt.<\/span><\/p>\n

– Antonio zacz\u0105\u0142 poma\u0142u w nerwy wpada\u0107 i po raz pierwszy tak\u0105 z\u0142o\u015b\u0107 do Filozofa poczu\u0142,\u00a0<\/span>kt\u00f3r\u0105 tamten nazwa\u0142by pewnie cholern\u0105. Chrz\u0105kn\u0105\u0142 wi\u0119c dono\u015bnie lecz tamten ani my\u015bla\u0142\u00a0<\/span>przerywa\u0107 swojej tyrady.<\/span><\/p>\n

– Wiesz , Antonio \u2013 pl\u00f3t\u0142 Filozof jak zaczadzony \u2013 w teorii strun przestrze\u0144 ma wi\u0119cej ni\u017c\u00a0<\/span>trzy wymiary, a dodatkowe wymiary s\u0105 zwini\u0119te do mikroskopijnych rozmiar\u00f3w. Wed\u0142ug teorii strun poruszamy si\u0119 w \u015bwiecie, kt\u00f3ry przenika co najmniej dziesi\u0119\u0107 wymiar\u00f3w. To tak\u00a0<\/span>jak Gulliver \u2013 Jonathana Swifta bywa\u0142 w r\u00f3\u017cnych \u015bwiatach o r\u00f3\u017cnych wymiarach. W male\u0144<\/span>kich i wielkich \u015bwiatach. Zastanawia\u0142em si\u0119 czy podobnie jak wielko\u015b\u0107 cz\u0142owieka tak te\u017c mo\u017cna skurczy\u0107 i rozci\u0105gn\u0105\u0107 czas. W tych ma\u0142ych i wielkich \u015bwiatach. A mo\u017ce \u017cyjemy my i nasz Wszech\u015bwiat, galaktyki, s\u0142o\u0144ca i planety jako atomy w nodze Wielkiej \u017baby \u2013 prawi\u0142 z zachwytem. Nagle, przerwa\u0142 \u2026 jakby ockn\u0105\u0142 si\u0119 \u2026 i rzek\u0142 \u2013 Antonio, przecie\u017c ty nic nie rozumiesz. Przepraszam.<\/span><\/p>\n

Inaczej, czy wiesz jak wygl\u0105daj\u0105 s\u0142ynne rosyjskie babuszki. Jedna babuszka wielka jest jak\u00a0<\/span>mateczka, a w sobie w \u015brodku skrywa nast\u0119pn\u0105 babuszk\u0119 nieco mniejsz\u0105. Tamta skolei ma\u00a0<\/span>wewn\u0105trz jeszcze jedn\u0105 mniejsz\u0105, a tamta jeszcze mniejsz\u0105 i tak dalej a\u017c do malusie\u0144kiej co\u00a0<\/span>ledwie j\u0105 wida\u0107. To efekt babuszki. Pomy\u015bl czy to nie genialne?<\/span><\/p>\n

Lecz przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 bacznie s\u0142uchaczowi zrozumia\u0142, \u017ce nic to owej g\u0142owinie nie rozja\u015bnia,\u00a0<\/span>a gmatwa wszystko jeszcze bardziej i czyni zawi\u0142ym.\u00a0\u00a0<\/span>No, to mo\u017ce to zrozumiesz. Cz\u0142owiek dla ch\u0119ci zysku wprowadza do \u015brodowiska energi\u0119\u00a0<\/span>lub technologi\u0119 niesprawdzon\u0105, kt\u00f3ra natychmiast rusza bry\u0142\u0119 z posad \u015bwiata i determinu<\/span>je ogromny skok cywilizacyjny, a jednocze\u015bnie owa technologia nie sprawdzona jest i nie\u00a0<\/span>przesz\u0142a wieloletnich test\u00f3w. Test\u00f3w oddzia\u0142ywania na \u015brodowisko naturalne, na przyrod\u0119\u00a0<\/span>o\u017cywion\u0105, klimat i na koniec cz\u0142owieka. O, na przyk\u0142ad technologia owa wprowadzona z marszu , szybko i bez zb\u0119dnych przeszk\u00f3d , a b\u0119d\u0105ca motorem rozwoju ludzko\u015bci daje\u00a0<\/span>jeden ma\u0142y efekt. To jak \u00f3w pierwszy ruch przewracaj\u0105cej si\u0119 kostki Domina. Wyobra\u017a\u00a0<\/span>sobie przyjacielu, \u017ce owa nowa technologia podwy\u017csza temperatur\u0119 powietrza o jeden\u00a0<\/span>stopie\u0144 Celsjusza. Tylko o jeden stopie\u0144. To tak niewiele , a jednak uruchamia \u0142a\u0144cuch zdarze\u0144 negatywnych, kt\u00f3ry ju\u017c p\u00f3\u017aniej toczy si\u0119 sam bez niczyjego udzia\u0142u i jest nie do opanowania przez cz\u0142owieka ani nawet do przewidzenia. Wiesz , Antonio r\u00f3\u017cne formy\u00a0<\/span>przyj\u0105\u0107 mo\u017ce ten \u0142a\u0144cuch zdarze\u0144. Nawa\u0142nice, burze i huragany niszcz\u0105ce i pogr\u0105\u017caj\u0105ce w n\u0119dzy miasta i pa\u0144stwa. Tajfuny i topnienie lodowc\u00f3w, podniesienie si\u0119 temperatury m\u00f3rz\u00a0<\/span>i ocean\u00f3w co spowoduje wymieranie w nich \u017cycia na masow\u0105 skal\u0119. A wszystko to, przebiega czasem niemal niezauwa\u017cenie , jednak rozrasta si\u0119 i nabiera impetu nad\u00a0<\/span>kt\u00f3rym nikt ju\u017c zapanowa\u0107 nie potrafi. <\/span><\/p>\n

Antonio niby to rozumia\u0142 bo przecie zmiany pogody wida\u0107 go\u0142ym okiem , jednak pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci wywodu nie rozumia\u0142 i wida\u0107 to by\u0142o w jego oczach, pe\u0142nych zdziwienia\u00a0<\/span>i bezmy\u015blno\u015bci. <\/span><\/p>\n

– Dobrze, powiem inaczej, pro\u015bciej. Wyobra\u017a sobie Antonio kul\u0119 \u015bnie\u017cn\u0105, kt\u00f3ra z impetem turla si\u0119 ze stoku g\u00f3ry w dolin\u0119. \u015anieg jest nieco mokry, a kula ta lec\u0105c w d\u00f3\u0142 oblepia si\u0119 dodatkow\u0105 mas\u0105 \u015bnie\u017cn\u0105 i powi\u0119ksza coraz to bardziej i bardziej. To jednak te\u017c by\u0107 mo\u017ce nie da ci obrazu ca\u0142o\u015bci. To jeszcze inaczej. Wyobra\u017a sobie reakcj\u0119 \u0142a\u0144cuchow\u0105 \u2013 rozumiesz?<\/span><\/p>\n

Ona pocz\u0105tkowo przebiega tylko w niewielkiej cz\u0119\u015bci o\u015brodka lecz jej produkty, ciep\u0142o i \u015bwiat\u0142o inicjuj\u0105 reakcj\u0119 w nast\u0119pnym punkcie o\u015brodka i rozwija si\u0119 ona lawinowo bez\u00a0<\/span>potrzeby udzia\u0142u zewn\u0119trznego czynnika inicjuj\u0105cego. To ju\u017c samograj \u2026 Antonio, to ju\u017c samograj. Tak te\u017c jest ze z\u0142em na \u015bwiecie\u2026 analogicznie. Wszystko jest analogiczne\u2026 Tu i\u00a0<\/span>tam podobnie. A je\u015bli chcesz ju\u017c tak ca\u0142kiem prosto z mostu \u2013 zmi\u0142owa\u0142 si\u0119 Filozof \u2013 to powiem ci jak dzieci\u0119ciu. Ot, tak jak ty to prawisz, bli\u017cej j\u0119zyka twego codziennego m\u00f3j przyjacielu. Wyobra\u017a sobie, \u017ce stoisz tu\u017c przy owym mo\u015bcie nad stawem. Jest po\u0142udnie i leniwa pora kaniku\u0142y , ciep\u0142o i mi\u0142o , a ty Antonio tak z nud\u00f3w podnios\u0142e\u015b sobie z murawy kamyk czarny i jak raz cisn\u0105\u0142e\u015b go sobie w t\u0119 to\u0144 spokojn\u0105. A wtedy m\u00f3j przyjacielu gdy \u00f3w kamie\u0144 wpadnie do wody, na powierzchni jej pojawiaj\u0105 si\u0119 kr\u0119gi. Najpierw ma\u0142e, male\u0144kie.<\/span><\/p>\n

P\u00f3\u017aniej coraz to szersze i wi\u0119ksze i rozchodz\u0105 si\u0119 po ca\u0142ym jeziorze. A je\u015bli my\u015blisz, \u017ce tylko tam gdzie widzisz, to mylisz si\u0119 przyjacielu. Bowiem id\u0105 i rozchodz\u0105 si\u0119 one w to\u0144 czelu\u015bci\u00a0<\/span>wodnej, jako impuls i fala w g\u0142\u0105b dr\u0105\u017c\u0105ca, a te\u017c i w powietrze jako fala akustyczna owego\u00a0<\/span>d\u017awi\u0119ku , plusku uderzenia kamienia w tafl\u0119 jeziora. I rozchodzi si\u0119 to wszystko promieni\u015bcie na znak kuli, coraz to wi\u0119kszej i wi\u0119kszej i poch\u0142ania przestrze\u0144. Tak samo jest\u00a0<\/span>te\u017c m\u00f3j przyjacielu ze z\u0142em.\u00a0<\/span>Noc ju\u017c by\u0142a g\u0142\u0119boka i ciemna gdy pad\u0142y ostatnie s\u0142owa Filozofa.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

Zaleg\u0142a cisza.\u00a0<\/span>I wtedy Antonio zapyta\u0142\u2026 A jak jest z dobrem?\u00a0<\/span>Czy tak samo rozchodzi si\u0119 dobro?\u00a0\u00a0<\/span>Odpowiedzia\u0142a mu cisza.\u00a0<\/span>Filozof zasn\u0105\u0142.\u00a0<\/span>I jak go tu nie kocha\u0107 \u2013 pomy\u015bla\u0142 Antonio \u2013 jak tak biedaczyna z tego nieszcz\u0119\u015bcia bredzi\u2026 Tu i tam podobnie. Wszystko jest analogiczne\u2026 mrukn\u0105\u0142 i\u2026 zasn\u0105\u0142.<\/span><\/p>\n

Antonio wielu s\u0142\u00f3w i wypowiedzianych zda\u0144 nie pojmowa\u0142 cho\u0107 dr\u0105\u017cy\u0142y one jego umys\u0142 siej\u0105c dziwny , niepoznany niepok\u00f3j. Tajemny i ekscytuj\u0105cy. To by\u0142o takie trudne \u2026 s\u0142uchanie ze zrozumieniem. Prawie niemo\u017cliwe. Jednak z wielu wyk\u0142ad\u00f3w na temat z\u0142a,\u00a0<\/span>zapami\u0119ta\u0142 Antonio pewn\u0105 opowiedzian\u0105 przez Filozofa india\u0144sk\u0105 legend\u0119. A by\u0142o to tak,\u00a0<\/span>\u017ce dnia pewnego przyszed\u0142 syn do wigwamu ojca i zapyta\u0142 <\/span><\/p>\n

\u2013 Ojcze dlaczego na \u015bwiecie jest tyle z\u0142a i dlaczego mieszka ono w ludziach?\u00a0<\/span><\/span>A stary m\u0105dry Indianin rzek\u0142 \u2013 Synu dwa wilki mieszkaj\u0105 w sercu cz\u0142owieka\u2026 dobry i z\u0142y.\u00a0<\/span>I to od ciebie synku zale\u017cy, kt\u00f3rego b\u0119dziesz karmi\u0142.\u00a0<\/span>Antonio uzna\u0142 t\u0105 wypowied\u017a za jedn\u0105 z najm\u0105drzejszych prawd \u015bwiata. I tak ju\u017c\u00a0<\/span>zosta\u0142o. Bowiem przyj\u0105\u0142 w siebie to co skrojone by\u0142o na miar\u0119 jego umys\u0142u. A te\u017c niepodobna powiedzie\u0107, \u017ce wszystkie wyk\u0142ady Filozofa rzucone zosta\u0142y na wiatr i posz\u0142y na\u00a0<\/span>marne bo co\u015b tam jednak w g\u0142owinie Antonia \u2026 tak czy siak pozosta\u0142o.<\/span><\/p>\n

Filozof kocha\u0142 muzyk\u0119. Organki mia\u0142 malutkie i w wolnych chwilach dla odpocznienia gra\u0142\u00a0<\/span>na nich, przyk\u0142adaj\u0105c swoje czerwone usta do l\u015bni\u0105cych, metalowych blaszek i wdmuchiwa\u0142\u00a0<\/span>tam powietrze pod r\u00f3\u017cnymi k\u0105tami. I to co rodzi\u0142o si\u0119 w powietrzu z tych male\u0144kich ruch\u00f3w ust jego by\u0142o dr\u017ceniem powietrza i \u2026 duszy. \u2013 Chod\u017a, podejd\u017a tu do mnie Antonio,\u00a0<\/span>naucz\u0119 ciebie gra\u0107. I ty zostaniesz kiedy\u015b mistrzem. W co Antonio uwierzy\u0107 by\u0142o trudno.\u00a0<\/span>Mawia\u0142 Filozof, \u017ce muzyka to matematyka sfer i to ona buduje przestrze\u0144 wok\u00f3\u0142 nas, a jej\u00a0<\/span>struktury s\u0105 obliczalne i nieobliczalne oparte na rachunku prawdopodobie\u0144stwa. <\/span><\/p>\n

Powiada\u0142 \u2013 Muzyka m\u00f3j przyjacielu buduje \u017cycie. Buduje wszech\u015bwiat i ca\u0142y Kosmos przenikni\u0119ty jest d\u017awi\u0119kami s\u0142yszalnymi i tymi, kt\u00f3rych ucho cz\u0142owieka z\u0142owi\u0107 nie potrafi. Ale to wcale nie oznacza, \u017ce ich tam nie ma.\u00a0<\/span>Czasem to nawet Antonio pr\u00f3bowa\u0142 zad\u0105\u0107 w te organki ale d\u017awi\u0119k, kt\u00f3ry si\u0119 dobywa\u0142\u00a0<\/span>bardziej przypomina\u0142 mu to co wydoby\u0142o si\u0119 dawnymi czasy we \u015bnie z tr\u0105by r\u00f3\u017cowego Anio\u0142a. <\/span><\/p>\n

Cieszy\u0142 si\u0119 Antonio obecno\u015bci\u0105 serdeczn\u0105 swego przyjaciela i dobrze mu by\u0142o z nim i\u00a0<\/span>bezpiecznie. Ch\u0119tnie do noclegowni powraca\u0142 , a we dnie marzy\u0142 o nowych opowie\u015bciach i\u00a0<\/span>o tym , \u017ce gdy po\u0142o\u017cy si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka to jak ka\u017cdego wieczoru wys\u0142ucha tylu baja\u0144 prawdziwych i jak my\u015bla\u0142 nieprawdziwych \u2026 a\u017c do chwili gdy zmorzy go b\u0142ogi sen.<\/span><\/p>\n

I nadszed\u0142 dzie\u0144, kt\u00f3ry nie powinien nadej\u015b\u0107. I zdarzy\u0142o si\u0119 to, co nigdy nie powinno\u00a0<\/span>si\u0119 by\u0142o zdarzy\u0107.\u00a0\u00a0<\/span>Oto pewnego dnia s\u0142onecznego oko\u0142o po\u0142udnia, gdy s\u0142o\u0144ce dobrze ju\u017c by\u0142o w zenicie, id\u0105c ulic\u0105 , Antonio us\u0142ysza\u0142 nieopodal pisk opon samochodowych, a p\u00f3\u017aniej jakie\u015b krzyki i\u00a0<\/span>zamieszanie. Wolno przeszed\u0142 na drug\u0105 stron\u0119 ulicy i skr\u0119ci\u0142 w szerok\u0105 arteri\u0119 prowadz\u0105c\u0105\u00a0<\/span>sznur samochod\u00f3w zakr\u0119tami tu\u017c nad wodnym kana\u0142em. Podchodzi\u0142 coraz to bli\u017cej i bli\u017cej\u00a0<\/span>i jako\u015b tak dziwnie \u0142omota\u0142o mu serce. I spojrza\u0142 na chodnik, a tam przykryte czarn\u0105 foli\u0105\u00a0<\/span>le\u017ca\u0142o niewielkie i drobne cia\u0142o. Podszed\u0142 bli\u017cej , spojrza\u0142 i ugi\u0119\u0142y si\u0119 pod nim nogi gdy dostrzeg\u0142 tu\u017c obok rysuj\u0105cej si\u0119 pod foli\u0105 kupki ludzkiego nieszcz\u0119\u015bcia\u2026 wyblak\u0142y kocyk.<\/span><\/p>\n

Pozna\u0142 ten kocyk ma\u0142y we wzory niebiesko r\u00f3\u017cowe tak wyblak\u0142e ze staro\u015bci i zu\u017cycia, \u017ce a\u017c\u00a0<\/span>pastelowe \u2026 a tam s\u0142oniki i misie i \u2026 kotek. Ot, wiecie taki stary kocyk dzieci\u0119cy pewnie\u00a0<\/span>ze \u015bmietnika i\u2026 obr\u0119cz \u017celazna gard\u0142o Antonia \u015bcisn\u0119\u0142a, a z piersi wyrwa\u0142 si\u0119 szloch gwa\u0142towny i p\u0142aka\u0107 na g\u0142os pocz\u0105\u0142 jak dziecko jakie\u015b , tylko g\u0142os by\u0142 dojrza\u0142y i m\u0119ski.\u00a0<\/span>Cz\u0142owieka co nie jedno ju\u017c w \u017cyciu widzia\u0142, a z tym co ujrza\u0142 teraz nie potrafi sobie poradzi\u0107. Ni rozumem obj\u0105\u0107 i tylko serce zosta\u0142o i\u2026 b\u00f3l. Chcia\u0142 przykl\u0119kn\u0105\u0107, pog\u0142aska\u0107,\u00a0<\/span>dotkn\u0105\u0107 po raz ostatni martwego cia\u0142a przyjaciela. I gdy na kolana upad\u0142 , g\u0142os us\u0142ysza\u0142\u00a0<\/span>dono\u015bny \u2026 uprz\u0105tn\u0105\u0107 cia\u0142o. Nie zd\u0105\u017cy\u0142 , nie zd\u0105\u017cy\u0142 po\u017cegna\u0107 si\u0119 po raz ostatni. B\u00f3lem zgi\u0119ty, kl\u0119cza\u0142 tam przy kamiennym murku chodnika gdy kto\u015b z gapi\u00f3w rzek\u0142 \u2013 co pan? <\/span><\/p>\n

Przecie\u017c to tylko \u017cebrak. G\u0142os za\u015bwidrowa\u0142 w uszach Antonia i narodzi\u0142 si\u0119 gniew tak wielki , \u017ce gdyby \u00f3w g\u0142os mo\u017cna by\u0142o po\u0142\u0105czy\u0107 z kt\u00f3r\u0105kolwiek z postaci stoj\u0105cych nad\u00a0<\/span>Antonio, to sta\u0142aby si\u0119 rzecz straszna. G\u0142os dawno ju\u017c wybrzmia\u0142 i zamar\u0142 jednak Antonio s\u0142ysza\u0142 go w swojej g\u0142owie, dzwoni\u0142 w uszach, wibrowa\u0142 w ciele powoduj\u0105c gniew i rozpacz.\u00a0<\/span>I nie wiedzia\u0142 ju\u017c Antonio, kt\u00f3re z uczu\u0107 tych zwyci\u0119\u017cy\u2026 lecz po chwili zrozumia\u0142. To tylko \u017cebrak. To by\u0142 dla nich anonimowy \u017cebrak\u2026 jeden z niewidzialnych.<\/span><\/p>\n

Kl\u0119cza\u0142 tam tak i p\u0142aka\u0142 cicho i pokornie. Tak jak gdyby si\u0142y go opu\u015bci\u0142y. I nie m\u00f3g\u0142\u00a0<\/span>sobie wyobrazi\u0107 jak b\u0119dzie \u017cy\u0142 dalej. Odszed\u0142 przyjaciel prawdziwy. \u015awiate\u0142ko w tunelu jego poni\u017cenia i bezdomno\u015bci. Rado\u015b\u0107 z powrotu do owej namiastki domu. Co\u015b\u00a0<\/span>niezwyk\u0142ego co zosta\u0142o mu odebrane. I pomy\u015bla\u0142 sobie wtedy Antonio, \u017ce nie powinien\u00a0<\/span>kocha\u0107 niczego i nikogo bowiem wszyscy , kt\u00f3rych w \u017cyciu swoim kocha\u0142 zostali mu odebrani. Wszystko co na tym \u015bwieci kocha\u0142.\u00a0<\/span>D\u0142ugo siedzia\u0142 Antonio w miejscu tym \u017ca\u0142obnym i nie my\u015bla\u0142 o zimnie, ni g\u0142odzie , ani\u00a0<\/span>o powrocie na nocleg do koi swej na pi\u0119trze z widokiem z okna. Przechodzili ludzie,\u00a0<\/span>kt\u00f3rych nie widzia\u0142. Zmierzcha\u0142o, zapada\u0142 zmrok, a on tkwi\u0142 tam jak zakl\u0119ty. G\u0142ow\u0119 wspar\u0142\u00a0\u00a0<\/span>na r\u0119kach i niewidz\u0105cym wzrokiem bezmy\u015blnie wpatrywa\u0142 si\u0119 w ma\u0142\u0105 kupk\u0119 li\u015bci pod murkiem. Gdy nagle w \u015bwietle ksi\u0119\u017cyca b\u0142ysn\u0119\u0142o co\u015b na chodniku pomi\u0119dzy li\u015b\u0107mi. Antonio\u00a0<\/span>przeckn\u0105\u0142 si\u0119 i spojrza\u0142 badawczo. J\u0119kn\u0105\u0142 i pochyli\u0142 si\u0119 nerwowo grzebi\u0105c w \u015bmieciach i piasku. Podni\u00f3s\u0142 b\u0142yszcz\u0105cy przedmiot , przysun\u0105\u0142 do oczu i zaszlocha\u0142 cicho \u2026 organki. Organki Filozofa. G\u0142adzi\u0142 je , \u015bciska\u0142 mocno, przesuwa\u0142 po nich palcami , ciesz\u0105c si\u0119 jak dziecko gdy znajdzie skarb jaki\u015b , kt\u00f3ry nie do \u015bwiata nale\u017cy tylko do Krainy Dzieci\u0144stwa.\u00a0<\/span>Bo w \u015bwiecie nic nie wart, a w kraju serca wielki to klejnot i bezcenny. I w\u0142a\u015bnie z tak\u0105\u00a0<\/span>pieczo\u0142owito\u015bci\u0105 i uwag\u0105, ostro\u017cnie wsun\u0105\u0142 Antonio do wewn\u0119trznej kieszeni marynarki\u00a0<\/span>t\u0119 jedyn\u0105 pami\u0105tk\u0119 po przyjacielu. Sprawdzaj\u0105c jeszcze dla pewno\u015bci czy kiesze\u0144 dziury nie ma, a guzik dobrze przyszyty i mocno kiesze\u0144 trzyma.<\/span><\/p>\n

Id\u0105c w kierunku noclegowni czule dotyka\u0142 miejsca na piersi gdzie pod szorstkim\u00a0<\/span>materia\u0142em ubrania wyczuwa\u0142 niewielkie zgrubienie , a serce mu ros\u0142o bowiem chyba nikt\u00a0<\/span>z bogatych ludzi nigdy nie cieszy\u0142 si\u0119 tak ze spadku jak Antonio, kt\u00f3remu przyjaciel pozostawi\u0142 swoje organki.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

A co tam w R\u00f3\u017canym Dworze \u2026\u00a0\u00a0Z ARCHIWUM R\u00d3\u017bANEGO DWORU Powie\u015b\u0107 napisana w 2015 roku, poruszaj\u0105ca temat bezdomno\u015bci Fragment powie\u015bci Autorka: Monika Maciejczyk \u017bebrak i Pies R\u00f3\u017cany Dw\u00f3r 2015 Rozdzia\u0142 …<\/span> Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1866,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[32],"tags":[],"class_list":["post-1865","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-maciejczyk-monika"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1865","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1865"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1865\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1871,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1865\/revisions\/1871"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1866"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1865"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1865"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1865"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}