{"id":2843,"date":"2026-06-03T13:15:30","date_gmt":"2026-06-03T11:15:30","guid":{"rendered":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/?p=2843"},"modified":"2026-06-03T13:15:30","modified_gmt":"2026-06-03T11:15:30","slug":"kulisy-opolskich-festiwali-piosenek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/2026\/06\/03\/kulisy-opolskich-festiwali-piosenek\/","title":{"rendered":"Kulisy opolskich festiwali piosenek"},"content":{"rendered":"

A zacz\u0119\u0142o si\u0119 od legendarnego Kisiela, kt\u00f3ry mego koleg\u0119 Jasia, nami\u0119tnego czytelnika jego antykomunistycznych felieton\u00f3w, zaprosi\u0142 na kielicha do znanej ze skandali opolskiej kawiarni \u201eBajka\u201d. Stefan Kisielewski by\u0142 przewodnicz\u0105cym jury I Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w roku 1963. Powiedzia\u0142 nam wtedy: – Wzi\u0105\u0142em ju\u017c honorarium, wi\u0119c musz\u0119 odrobi\u0107 swoj\u0105 dol\u0119, ale powiem wam ch\u0142opaki, \u017ce wdepn\u0105\u0142em w wielkie nieodwo\u0142alne g\u00f3wno. Nawet poprzez piosenk\u0119 nie mo\u017cna w Polsce swobodnie wyra\u017ca\u0107 swoich uczu\u0107.<\/b><\/p>\n

\"\"<\/a>

Stefan Kisielewski fot. z archiwum PWM<\/p><\/div>\n

Na drugim KFPP Stefan Kisielewski ju\u017c si\u0119 nie pojawi\u0142, chocia\u017c akredytowani \u017curnali\u015bci ca\u0142y czas przypominali m\u0142odszym dziennikarzom, i\u017c to dzi\u0119ki niemu Ewa Demarczyk dosta\u0142a w 1963 pierwsz\u0105 nagrod\u0119 za trzy piosenki \u201eKaruzela z Madonnami\u201d (s\u0142owa Miron Bia\u0142oszewski), \u201eCzarne anio\u0142y\u201d (s\u0142owa Wies\u0142aw Dymny) i \u201eTaki pejza\u017c\u201d (s\u0142owa Andrzej Bursa). Muzyk\u0119 do tych utwor\u00f3w skomponowa\u0142 Zygmunt Konieczny.<\/p>\n

Nie by\u0142o Kisiela, ale ka\u017cdy z \u017curnalist\u00f3w mia\u0142 w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych i siedemdziesi\u0105tych swoje skrzynki kontaktowe i jak bracia dzielili\u015bmy si\u0119 zakulisowymi informacjami. Ja bardzo dobrze zna\u0142em Karola Musio\u0142a, gospodarza miasta Opola i de facto budowniczego amfiteatru a przede wszystkim sprytnego organizatora festiwali. Zna\u0142em Huberta Skrzypca, technika dyplomowanego poczty i telekomunikacji opolskiej. Hubert z swoimi lud\u017ami kontrolowa\u0142 przez cztery doby trwania pr\u00f3b i koncert\u00f3w u\u017cyteczno\u015b\u0107 i napi\u0119cia wszystkich urz\u0105dze\u0144 elektrycznych, aby wszystkie transmisje sz\u0142y na ca\u0142\u0105 Polsk\u0119 bez zarzut\u00f3w. Hubert mia\u0142 bezpo\u015brednie po\u0142\u0105czenia z komitetem wojew\u00f3dzkim i centralnym (np. z ministrem J\u00f3zefem Tejchm\u0105, kt\u00f3ry w tym ostatnim przybytku urz\u0119dowa\u0142). Do namiociku krajana Huberta maj\u0105cego na oku wszystkie techniczne urz\u0105dzenia cz\u0119sto wpada\u0142, gdy dzwoni\u0142 komitet, z\u017aajany Janusz Rzeszowski, wieloletni g\u0142\u00f3wny herszt czyli re\u017cyser KFPP. Z juror\u00f3w \u017cyj\u0105cych ca\u0142kiem dobrze si\u0119 trzyma kompozytor i radiowiec opolski Edward Spyrka. Edward za wskazaniem Musio\u0142a od zawsze reprezentowa\u0142 region w jury festiwalu.<\/p>\n\n\t\t