{"id":715,"date":"2025-06-15T16:49:19","date_gmt":"2025-06-15T14:49:19","guid":{"rendered":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/?p=715"},"modified":"2025-12-29T17:33:08","modified_gmt":"2025-12-29T16:33:08","slug":"a-co-tam-w-rozanym-dworze-z-archiwum-wspomnien-orla-lot-orla-cien-czyli-przestroga-na-niespokojny-czas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/2025\/06\/15\/a-co-tam-w-rozanym-dworze-z-archiwum-wspomnien-orla-lot-orla-cien-czyli-przestroga-na-niespokojny-czas\/","title":{"rendered":"A co tam w R\u00f3\u017canym Dworze z Archiwum wspomnie\u0144. OR\u0141A LOT \u2026 Or\u0142a cie\u0144, czyli Przestroga na niespokojny Czas."},"content":{"rendered":"

R\u00f3\u017cany Dw\u00f3r Polanica 31 grudnia 2023 roku
\n<\/span>ostatni dzie\u0144 roku<\/i><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

A co tam w R\u00f3\u017canym Dworze z Archiwum wspomnie\u0144.
\n<\/span><\/strong>OR\u0141A LOT \u2026 Or\u0142a cie\u0144, czyli Przestroga na niespokojny Czas.<\/span><\/strong><\/p>\n

Ile to ju\u017c lat min\u0119\u0142o \u2026 gdy posz\u0142am, tak jak sta\u0142am, jako s\u0142u\u017cebnica. Dla Polski. Demokracji i Wolno\u015bci. Trzydzie\u015bci min\u0119\u0142o lat. Wracam pami\u0119ci\u0105 do roku 1993, kiedy urodzi\u0142am si\u0119 na nowo. Z tradycji polskiej wyros\u0142am, karmiona jak straw\u0105 opowie\u015bciami o Ojczy\u017anie i Wielkich Polakach. Tych, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mamy wolny i niepodleg\u0142y sw\u00f3j kraj nad Wis\u0142\u0105. Krain\u0119 mlekiem i miodem p\u0142yn\u0105c\u0105, a le\u017c\u0105c\u0105 pomi\u0119dzy pot\u0119gami dw\u00f3ch mocarstw \u2013 Rosji i Niemiec.<\/span><\/p>\n

M\u00f3j \u015bp. Dziadek Jan Maciejczyk, cz\u0142owiek dobry,uczciwy i wielki patriota, mia\u0142 ogromny wp\u0142yw na moje wychowanie. Na kszta\u0142t osobowo\u015bci dziecka, powierzonego w jego zacne r\u0119ce. A czasy to by\u0142y, gdy Polska \u2026 Polsk\u0105 by\u0142a, ale jakby inaczej. Dziadek Jan, zbli\u017caj\u0105c palec wskazuj\u0105cy do ust ku przestrodze, m\u00f3wi\u0107 pocz\u0105\u0142 o historii wielkiej, o Polsce co poprzez wieki \u2026 W miejsce bia\u0142ych plam, starannie wpisywa\u0142 s\u0142owem swoim daty, zdarzenia i fakty. A wszystko to, tak umiej\u0119tnie, \u017ce zas\u0142uchanemu dziecku zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce to jaka\u015b ba\u015b\u0144 wielka i barw pe\u0142na, a zaludniona wielkimi postaciami tu\u0142aczy walcz\u0105cych o Ojczyzn\u0119. Ba\u015b\u0144 o Polsce.<\/span><\/p>\n

Przecie znacie to wszyscy \u2026 \u201e – Kto ty jeste\u015b? <\/span><\/span><\/p>\n

– Polak ma\u0142y<\/span><\/p>\n

– Jaki znak tw\u00f3j ?<\/span><\/p>\n

– Orze\u0142 bia\u0142y\u201d<\/span><\/p>\n

I Orze\u0142 wr\u00f3s\u0142 w serce i Dusz\u0105 si\u0119 sta\u0142. A wtedy ju\u017c wszystko wygl\u0105da\u0142o inaczej, bo by\u0142e\u015b Polsk\u0105, a Polska tob\u0105.<\/span><\/p>\n

Min\u0119\u0142y lata. Dziadek odszed\u0142<\/span> na zawsze. Spoczywa w Warszawie na Cmentarzu Br\u00f3dzie\u0144skim. Ma\u0142y to grobek w alei cienistych akacji. Tu\u017c obok figura Anio\u0142a o rozpostartych skrzyd\u0142ach. I ja, na \u0142aweczce pogr\u0105\u017cona w my\u015blach, wspomnieniach i dobrej pami\u0119ci s\u0142onecznego dzieci\u0144stwa. Dbam o ten gr\u00f3b, cho\u0107 dziel\u0105 mnie od stolicy setki kilometr\u00f3w do mojego Domu na Dolnym \u015al\u0105sku. Powiecie \u2026 daleko. A nie, bo ca\u0142kiem blisko. Tu\u017c obok. W serdecznej, dobrej pami\u0119ci i wdzi\u0119czno\u015bci na \u017cycie i wszystko co p\u00f3\u017aniej si\u0119 sta\u0142o.<\/span><\/span><\/p>\n

Wiele lat po \u015bmierci mojego Dziadka, w roku 1993 posz\u0142am pracowa\u0107 dla Polski z orze\u0142kiem ma\u0142ym w klapie. Moje drobne palce, po wielekro\u0107 sprawdza\u0142y, czy aby tam wpi\u0119ty jest i czy bezpieczny. Uchowaj Bo\u017ce aby si\u0119 zagubi\u0142. Bo wiecie, wa\u017cnym jest z jakiego domu si\u0119 przysz\u0142o, aby wype\u0142ni\u0107 prac\u0105 \u017cycie, misj\u0119, przeznaczenie i jakby to jeszcze powiedzie\u0107. Ka\u017cdy to zrozumie. I tak ziarno siewcy, dawnymi czasy rzucone s\u0142owem w umys\u0142 dziecka, po latach wschodzi i owoc wydaje. Stary cz\u0142owiek i dziecko. Nieroz\u0142\u0105czni. A zna\u0142 Dziadunio wszystkie polskie piosenki powsta\u0144cze i u\u0142a\u0144skie, i nuci\u0107 pi\u0119knie umia\u0142, a jak to mawiaj\u0105 z serca i Duszy. \u2026 \u201eZakwitaj\u0105 p\u0105ki bia\u0142ych r\u00f3\u017c\u201d\u2026<\/span><\/p>\n

I przenosimy si\u0119 w czasie. Jest rok 1993. Wolny Sejm. Wolny Prezydent. Wolna Polska.<\/span><\/p>\n

W roku tym za\u0142o\u017cy\u0142am w dawnym wojew\u00f3dztwie wa\u0142brzyskim Stowarzyszenie Bezpartyjny Blok Wspierania Reform i stan\u0119\u0142am na jego czele. A p\u00f3\u017aniej jako delegat, w stolicy, w wielkiej Sali Centralnego Urz\u0119du Planowania przestrzeni\u0105 architektoniczn\u0105 wpisuj\u0105cej si\u0119 w kanon klasycznej architektury greckiej, zg\u0142oszona przez delegat\u00f3w BBWR do Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego w wyborach demokratycznych \u2026 stan\u0119\u0142am, by wyg\u0142osi\u0107 przem\u00f3wienie. Taka ma\u0142a wobec historii Polski, wobec rodz\u0105cej si\u0119 nowej demokracji. Onie\u015bmielona obecno\u015bci\u0105 kamer telewizyjnych i skierowanymi na mnie spojrzeniami setek ludzi\u2026 oczekuj\u0105cych moich s\u0142\u00f3w. Zaskoczona zg\u0142oszeniem, nieprzygotowana do wyst\u0105pienia. Bez kartki, sta\u0142am tam przez chwil\u0119, kt\u00f3ra zda\u0142a mi si\u0119 wieczno\u015bci\u0105. Ma\u0142a i onie\u015bmielona w kr\u0119gu \u015bwiate\u0142. Serce bi\u0142o mi tak mocno, \u017ce by\u0142o jak uwi\u0119ziony, \u0142opoc\u0105cy skrzyd\u0142ami ptak, gdy chce wyrwa\u0107 si\u0119 ze swojej klatki. I nagle \u2026 zacz\u0119\u0142am m\u00f3wi\u0107. Spokojnie i p\u0142ynnie. Mocnym, dobrze s\u0142yszalnym g\u0142osem. O co chc\u0119 walczy\u0107, czego pragn\u0119, jakie s\u0105 moje marzenia o demokracji i o wolnej Polsce. O nowej drodze, kt\u00f3r\u0105 wybra\u0142am. Gdy sko\u0144czy\u0142am \u2026 sala o\u017cy\u0142a, burza oklask\u00f3w. Jaka\u015b przedziwna rado\u015b\u0107 i nadzieja. Rumiane policzki i b\u0142yszcz\u0105ce oczy. I g\u0142osowanie. Jako jedyna kobieta wesz\u0142am w sk\u0142ad 10 \u2013 osobowego Prezydium Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego BBWR wraz z 9 pos\u0142ami na Sejm RP. Wielki to zaszczyt i odpowiedzialno\u015b\u0107. Ju\u017c po chwili pierwsze zebranie nowo ukonstytuowanych w\u0142adz i powierzenie mi funkcji odpowiedzialno\u015bci za dzia\u0142anie struktur organizacji na terenie Polski. Status Wsp\u00f3\u0142pracownika Klubu Parlamentarnego BBWR i sta\u0142a przepustka do Sejmu RP. I ogromne poczucie odpowiedzialno\u015bci. Zosta\u0142am pos\u0142ana by dokona\u0107 wielu rzeczy wa\u017cnych i musi mi starczy\u0107 si\u0142 i mocy. I zda\u0142o mi si\u0119 wtedy, \u017ce w tym drobnym ciele, upi\u0119tym w garnitur drzemie serce lwa. I tak ju\u017c pozosta\u0142o na kolejne lata. <\/span><\/p>\n

Powo\u0142ana zosta\u0142am na szefa kampanii prezydenckiej Lecha Wa\u0142\u0119sy w woj. wa\u0142brzyskim. Za\u0142o\u017cy\u0142am 28 sztab\u00f3w wyborczych w ca\u0142ym wojew\u00f3dztwie, wybory, obsadzanie cz\u0142onk\u00f3w wszystkich komisji wyborczych, m\u0119\u017cowie zaufania na stra\u017cy prawid\u0142owo\u015bci przebiegu wybor\u00f3w. Tysi\u0105ce wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych ludzi. Plakaty i kolporta\u017c.<\/span><\/p>\n

Has\u0142o jeden za wszystkich, wszyscy za jednego. Pewnie je znacie z Trzech Muszkieter\u00f3w \u2013 Alexandra Dumas. Jednoczenie wielu organizacji politycznych dzia\u0142aj\u0105cych na terenie wojew\u00f3dztwa w jednym wsp\u00f3lnym wysi\u0142ku wyborczym. Praca we dnie i w nocy. Ca\u0142y czas w drodze. Sen przez godzin\u0119 lub 2 za kierownic\u0105 na przydro\u017cnych stacjach benzynowych. <\/span><\/p>\n

Rodzi\u0142y si\u0119 przyja\u017anie, kt\u00f3re trwaj\u0105 do dzi\u015b. Szacunek i zaufanie. Spotkania wyborcze i zebrania, cz\u0119sto po kilka dziennie w r\u00f3\u017cnych miastach i wioskach. I ten ma\u0142y orze\u0142ek wpi\u0119ty w klap\u0119 granatowego garnituru. Tu\u017c nad sercem. Codziennie w garniturze, bia\u0142ej bluzce. Dyspozycyjna. Aktywna. A powiem Pa\u0144stwu, \u017ce swoim ubiorem oddajecie szacunek s\u0142uchaczom i wsp\u00f3\u0142pracownikom. Jak mawia\u0142a moja \u015bp. Matka lekarz medycyny Henryka Maciejczyk. I to prawda, i tego przestrzega\u0107 nale\u017cy. Bowiem, gdy wielkie rzeczy i sprawy si\u0119 niesie, a g\u0142owa pe\u0142na marze\u0144 o Polsce \u2026 nie mo\u017cna p\u00f3j\u015b\u0107 w rozci\u0105gni\u0119tym swetrze i spodniach z dziur\u0105 w miejscu tym, gdzie nie nale\u017cy owej dziury pokazywa\u0107.<\/span><\/p>\n

Pami\u0119tam jedno z zebra\u0144 kampanii prezydenckiej tak dok\u0142adnie, jakby to by\u0142o zaledwie wczoraj. Zapad\u0142o w moj\u0105 pami\u0119\u0107 g\u0142\u0119boko i wyry\u0142o si\u0119 matryc\u0105. To jakby kadr filmu zatrzymany \u2026 ju\u017c na zawsze. Ratno Dolne. Bardzo ju\u017c p\u00f3\u017ano. Nadchodzi noc. \u015anie\u017cyca. Przyjecha\u0142am z Wa\u0142brzycha, przedzieraj\u0105c si\u0119 poprzez ogromne zaspy \u015bniegu. Ma\u0142y samochodzik nap\u0119dzany moj\u0105 niez\u0142omn\u0105 wol\u0105 pokonywa\u0142 wszystko. To sz\u00f3ste ju\u017c dzisiaj zebranie. Ostatnie w tym dniu. Jestem sp\u00f3\u017aniona. W ciemno\u015bciach o\u015bwietlony Dom Ludowy. Od\u015bnie\u017cone wej\u015bcie i czekaj\u0105cy t\u0142um ludzi spragnionych ka\u017cdego s\u0142owa. Jestem sp\u00f3\u017aniona ponad godzin\u0119. Nie rozeszli si\u0119, nie poszli do dom\u00f3w. Czekali. Starsi i m\u0142odzi. Rado\u015bni o b\u0142yszcz\u0105cych oczach i marzeniach \u2026 o nowej wolnej Polsce. Polsce ich marze\u0144. Wielkim wsp\u00f3lnym domu w kt\u00f3rym pragn\u0105 zamieszka\u0107. Nios\u0119 ulotki, teczki, zdaje mi si\u0119, \u017ce wa\u017c\u0105 wi\u0119cej ni\u017c ja. Witaj\u0105 z serdeczno\u015bci\u0105, gor\u0105c\u0105 herbat\u0119 parz\u0105. Wchodz\u0119 na sal\u0119. Siadam za biurkiem. Ludzie w \u0142awkach. Gwar, szmer, podniecenie. Zaczynamy. Wtedy si\u0119gam r\u0119k\u0105 i dotykam miejsca w kt\u00f3rym, tu\u017c nad sercem powinien sta\u0107 na stra\u017cy m\u00f3j ma\u0142y orze\u0142ek. I \u2026 tam nic nie ma. Nie ma orze\u0142ka. Puste miejsce z dziurk\u0105 po d\u0142ugiej szpili wpinaj\u0105cej go w materia\u0142. Panika, rozpacz. Nie mog\u0119 rozpocz\u0105\u0107. Nie wiem co czyni\u0107. Czuj\u0119 si\u0119 jak aktor na scenie, kt\u00f3ry zapomnia\u0142 roli. Symbol, m\u00f3j wielki ma\u0142y symbol. Widz\u0119 wpatrzone we mnie uwa\u017cnie oczy przewodnicz\u0105cego organizacji w Ratnie i \u015acinawce \u2013 Wies\u0142awa Hucaluka. Zna mnie i wie, \u017ce co\u015b jest nie tak. Podchodzi do mnie. M\u00f3wi\u0119 zasmucona\u2026 zgubi\u0142am orze\u0142ka. I co ? Ca\u0142a sala wype\u0142niona lud\u017ami wylewa si\u0119 na dziedziniec przed Dom Ludowy. Chaotycznie my\u015bl\u0119, \u017ce przecie\u017c tylu ludzi i ten \u015bnieg, zaspy.<\/span><\/p>\n

Noc ciemna. A orze\u0142ek male\u0144ki jak ig\u0142a w stogu siana. Nie do odzyskania. I nagle wo\u0142anie, rado\u015b\u0107\u2026 jest, jest ! I nios\u0105 orze\u0142ka na d\u0142oni, podaj\u0105c go sobie z r\u0105k do r\u0105k. Wpinam zgub\u0119 na swoje miejsce. Pieszczotliwie dotykam, wyg\u0142adzam\u2026 otwieram ksi\u0119gi i\u2026 rozpoczynam S\u0142ycha\u0107 niespokojne oddechy ludzi co jeszcze przed chwil\u0105 brodzili w zaspach \u015bnie\u017cnych szukaj\u0105c zda\u0142oby si\u0119 tego, czego znale\u017a\u0107 nie spos\u00f3b. A jednak. Sala ucisza si\u0119\u2026 czekaj\u0105c na s\u0142owa. I jeste\u015bmy\u2026 jednym. Seniorzy, m\u0142odzi i dzieci. I nie pytamy sk\u0105d przyszli\u015bmy, bowiem jeste\u015bmy. I jeste\u015bmy jednym i bardzo mocno to czujemy. My Nar\u00f3d.<\/span><\/p>\n

Odesz\u0142am z polityki w roku 1998, gdy tworzy\u0142 si\u0119 ruch AWS. To nie by\u0142 m\u00f3j spos\u00f3b narracji. Nie czu\u0142am tam mojego Domu \u2013 Polski. Odesz\u0142am cicho, zamykaj\u0105c za sob\u0105 drzwi. Zaj\u0119\u0142am si\u0119 \u017cyciem. Jak ka\u017cdy z nas. I mo\u017cna rzec, \u017ce by\u0142 to pracowity czas. Otworzy\u0142am Salon Literacki R\u00f3\u017cany Dw\u00f3r w Polanicy przy ulicy Kamiennej 7 i dzia\u0142a on przez blisko \u0107wier\u0107wiecze pod logo\u2026 Literaci wszystkich kraj\u00f3w \u0142\u0105czcie si\u0119 dla Pokoju. A r\u00f3\u017c\u0119 czerwon\u0105 ma w herbie, cokolwiek by to mia\u0142o oznacza\u0107. Spotykaj\u0105 si\u0119 tu przez lata pisarze, poeci, muzycy, kompozytorzy, naukowcy, politycy, dzia\u0142acze spo\u0142eczni i wszyscy ludzie, kt\u00f3rym nie jest \u2026 wszystko jedno. Prelekcje, spotkania autorskie, promocje, zebrania, narady i <\/span><\/p>\n

apele o Pok\u00f3j. I wszyscy staramy si\u0119 by\u0107 razem i blisko dla tej idei, kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3lnie niesiemy. My z Polski i przyjaciele zza granicy. W przyja\u017ani, serdeczno\u015bci i zrozumieniu. I to moja walka o woln\u0105 Polsk\u0119. Bo przecie\u017c mo\u017cna walczy\u0107 pi\u00f3rem. A s\u0142owo\u2026 to najwi\u0119ksza pot\u0119ga \u015awiata. Bowiem \u2026 \u201eNa pocz\u0105tku by\u0142o S\u0142owo\u201d\u2026<\/span><\/p>\n

\/ Nowy Testament, Ewangelia wd\u0142. \u015bw.Jana \/<\/i><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

I min\u0119\u0142o \u0107wier\u0107 wieku. Jest sobota 30 grudnia 2023 roku.<\/span><\/p>\n

Jad\u0119 samochodem do K\u0142odzka z dzia\u0142aczami, patriotami. Rozmawiamy o Polsce, o polityce. S\u0142owa, s\u0142owa, s\u0142owa. O zdrajcach ojczyzny, Niemcach. A to dobrzy i uczciwi ludzie. Demokracja jeszcze raz ukaza\u0142a swoje oblicze. A jak to mawia\u0142 Winston Churchill \u2026 \u201eDemokracja to fatalny system, ale niczego lepszego nie wymy\u015blono\u201d\u2026 <\/span><\/p>\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 sejmowa przej\u0119\u0142a ster rz\u0105d\u00f3w w pa\u0144stwie z woli suwerena, z woli Narodu. I z tym pogodzi\u0107 si\u0119 nale\u017cy i uszanowa\u0107 ten wyb\u00f3r jako, \u017ce \u2026 \u201eVox populi \u2013 vox dei\u2019\u2019 \u2026<\/span><\/p>\n

M\u00f3wi\u0119, na mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 przecie\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 to nie Niemcy. To Polacy. Bowiem wszyscy jeste\u015bmy Polakami. Jednym narodem z krwi i ko\u015bci. I pami\u0119tajcie, \u017ce zgoda buduje, a niezgoda rujnuje. A gdzie dw\u00f3ch si\u0119 bije, tam trzeci korzysta. Filozofia i historia. Powtarzalno\u015b\u0107 historii. Kolejne rozbiory Polski i lata zabor\u00f3w. Powstania narodowe. I je\u015bli nie b\u0119dziemy potrafili, m\u00f3wi\u0105c wszyscy po polsku, znale\u017a\u0107 wsp\u00f3lnego j\u0119zyka zrozumienia to przegramy wszystko. Przegramy wolno\u015b\u0107 i demokracj\u0119, nadzieje pokole\u0144 Polak\u00f3w. Przegramy Polsk\u0119. Jestem ju\u017c w K\u0142odzku na gie\u0142dzie. Dwa tygodnie temu od\u0142o\u017cy\u0142am tam sobie piastowskiego orze\u0142ka. I po niego przyjecha\u0142am dzisiaj. Wtedy nie mia\u0142am pieni\u0119dzy aby kupi\u0107. Dobrze, \u017ce sprzedawca zgodzi\u0142 si\u0119 poczeka\u0107. A le\u017ca\u0142 ten m\u00f3j wymarzony orze\u0142ek w gablocie, na ciemnym aksamicie, zagubiony pomi\u0119dzy dwoma wielkimi odlewami z br\u0105zu. Po stronie lewej \u2026 popiersie Adolfa Hitlera, a po stronie prawej J\u00f3zefa Stalina. Zwr\u00f3ceni do siebie \u2026 twarz\u0105 w twarz. Dwaj dyktatorzy, a pomi\u0119dzy nimi, nieco ni\u017cej, zagubiony polski piastowski orze\u0142ek. M\u00f3j orze\u0142ek. I sp\u00f3jrzcie na mapy \u015awiata. Tam, gdzie Ojczyzna nasza, pomi\u0119dzy pot\u0119g\u0105 Niemiec i wielkim w\u0142adztwem Rosji. Ot, groszek male\u0144ki.<\/span><\/p>\n

Przetrwa\u0142, m\u0105dro\u015bci\u0105, odwag\u0105 i waleczno\u015bci\u0105 przodk\u00f3w. Tym szczeg\u00f3lnym umi\u0142owaniem wolno\u015bci i polsk\u0105 to\u017csamo\u015bci\u0105. Nie utra\u0107my tego co dane. Tej wielkiej szansy kraju i Narodu. Bowiem mo\u017ce to by\u0107 ostatnia utrata. Tu\u017c przed legend\u0105 co trwa\u0107 b\u0119dzie wiecznie, gdy Ojczyzna przeminie wraz ze wszystkim rzuconym na wiatr jak li\u015bcie jesieni. Nasze tysi\u0105cletnie pa\u0144stwo, nasz trud i zn\u00f3j, nasza krew i duma, nasze marzenia. Sny pokole\u0144. Bowiem wiele dzisiaj w r\u0119kach swoich macie. Tylko ten moment zrozumienia. Bowiem Nar\u00f3d to ca\u0142o\u015b\u0107 i jako ten orze\u0142, co g\u0142ow\u0119 ma i skrzyd\u0142a dwa i nogi dwie i \u2026 podogonie. I ka\u017cdy z nas tam wpisany w orl\u0105 figur\u0119. Jeden w lewym skrzydle, inny w prawym. Jeden m\u0105dro\u015bci\u0105 g\u0142owy inny odwag\u0105 piersi. A te\u017c jako rzek\u0142 onegdaj nasz prezydent Lech Wa\u0142\u0119sa, trzeba mie\u0107 lew\u0105 i praw\u0105 nog\u0119. A s\u0105 i tacy co w podogoniu siedz\u0105, jako pod grusz\u0105 pod miedz\u0105. Tam to zamieszkuj\u0105. I wiedzie\u0107 trzeba, \u017ce tacy te\u017c tam \u017cywi\u0105 jako i w ka\u017cdego innego narodu prospekcie tako i tu \u2026 Bowiem to jedno\u015b\u0107. I tak\u0105 powinna pozosta\u0107. Ku przestrodze.<\/span><\/p>\n

Ot, sp\u00f3jrz\u2026 ch\u0142opiec ma\u0142y. Oczy zadziwione. A gdy spytam\u2026 Kto ty jeste\u015b\u2026 rzeknie <\/span><\/p>\n

– Polak ma\u0142y. Jaki znak tw\u00f3j ? Orze\u0142 bia\u0142y\u2026 A co my\u015blisz\u2026 czy orze\u0142 bez lewego skrzyd\u0142a pofrunie ku niebu ? Ano, nie. \u2013 A mo\u017ce bez prawego skrzyd\u0142a by poszybowa\u0142 ? \u2013 Ano, nie. <\/span><\/p>\n

A czy sta\u0107 orze\u0142 mo\u017ce na jednej nodze ? Ano, nie. \u2013 A dlaczego\u2026? \u2013 bo d\u0142ugo nie ustoi.<\/span><\/p>\n

A czy ogon musi mie\u0107. \u2013 Ano, tak. Bo i ogon potrzebny do lotu.<\/span><\/p>\n

Tak, tak drodzy moi, to i ka\u017cde dziecko wie\u2026<\/span><\/p>\n

I zachowajcie to jestestwo w ca\u0142o\u015bci i harmonii. Bowiem symbol ten jako i Nar\u00f3d z wielu si\u0119 sk\u0142ada na jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra \u017cy\u0107 b\u0119dzie si\u0142\u0105 i moc\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci.<\/span><\/p>\n

\u2026 \u201ePolacy nie g\u0119si i sw\u00f3j j\u0119zyk maj\u0105\u201d\u2026 \/ Miko\u0142aj Rej \/, or\u0142a bia\u0142ego i Polsk\u0119 mlekiem i miodem p\u0142yn\u0105c\u0105. My Nar\u00f3d. <\/span><\/p>\n

A Nar\u00f3d nie sk\u0142ada si\u0119 z samych heros\u00f3w i \u015bwi\u0119tych.<\/span><\/p>\n

Szanujmy si\u0119 i b\u0105d\u017amy razem. Na dobre i z\u0142e.<\/span><\/p>\n

Monika Maciejczyk<\/i><\/span><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

R\u00f3\u017cany Dw\u00f3r Polanica 31 grudnia 2023 roku ostatni dzie\u0144 roku A co tam w R\u00f3\u017canym Dworze z Archiwum wspomnie\u0144. OR\u0141A LOT \u2026 Or\u0142a cie\u0144, czyli Przestroga na niespokojny Czas. Ile …<\/span> Czytaj dalej →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":716,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,10,32],"tags":[],"class_list":["post-715","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historia","category-kultura","category-maciejczyk-monika"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/715","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=715"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/715\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":720,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/715\/revisions\/720"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/716"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=715"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=715"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=715"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}