{"id":900,"date":"2025-07-23T23:59:38","date_gmt":"2025-07-23T21:59:38","guid":{"rendered":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/?p=900"},"modified":"2025-12-29T16:34:29","modified_gmt":"2025-12-29T15:34:29","slug":"bardzo-szkoda-wielkiej-damy-polskiej-literatury","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/2025\/07\/23\/bardzo-szkoda-wielkiej-damy-polskiej-literatury\/","title":{"rendered":"Bardzo szkoda Wielkiej Damy Polskiej Literatury"},"content":{"rendered":"<p><b>Szkoda, bo to Urszula Kozio\u0142 dla Dolno\u015bl\u0105zak\u00f3w przede wszystkim Wroc\u0142awianka, Wielk\u0105 Dama Polskiej Literatury. Podpisywa\u0142a si\u0119 cz\u0119sto pod swoim utworami tylko U.K. &#8211; Urszula Kozio\u0142. W uprawianiu przez prawie 70 lat liryki i prozy zawsze skromna, niemal ascetyczna, oszcz\u0119dna, jak wielcy tw\u00f3rcy w szachowaniu s\u0142owami. Do kresu \u017cycia dotar\u0142a w wieku 94 lat. Spocznie na cmentarzu \u015bw. Wawrzy\u0144ca przy ul. Bujwida na O\u0142binie.<\/b><\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/slowo-polskie.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/UrszulaKoziol.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone  wp-image-899\" src=\"https:\/\/slowo-polskie.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/UrszulaKoziol.jpg\" alt=\"\" width=\"274\" height=\"365\" srcset=\"https:\/\/slowo-polskie.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/UrszulaKoziol.jpg 540w, https:\/\/slowo-polskie.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/UrszulaKoziol-210x280.jpg 210w, https:\/\/slowo-polskie.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/UrszulaKoziol-525x700.jpg 525w, https:\/\/slowo-polskie.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/UrszulaKoziol-113x150.jpg 113w\" sizes=\"auto, (max-width: 274px) 100vw, 274px\" \/><\/a><\/p>\n<p>W\u00f3jtowa gminy w Starych Sio\u0142kowicach poprosi\u0142a mnie studenta polonistyki, abym poprowadzi\u0142 we wsi spotkanie literackie w 1962 roku z poetk\u0105 Urszul\u0105 Kozio\u0142. Cz\u0142ek wtedy by\u0142 butny, pomy\u015bla\u0142 \u201enic trudnego, przecie\u017c p\u00f3\u0142 roku wcze\u015bniej prowadzi\u0142em w tej samej nie dogrzanej sali u Stantina w Sio\u0142kowicach spotkanie z Henrykiem Worcellem\u201d. Pami\u0119tam sam\u0105 prezentacj\u0119 poetki: &#8211; <em>Urodzi\u0142am si\u0119 w wiosce du\u017co, du\u017co mniejszej od Sio\u0142kowic, w Rak\u00f3wce ko\u0142o Bi\u0142goraja. Wiem, \u017ce ko\u0144cz\u0105ca si\u0119 wojna bardzo du\u017co dokona\u0142a spustosze\u0144 w waszych umys\u0142ach. Moja ziemia rodzinna inaczej i du\u017co wcze\u015bniej ucierpia\u0142a. Przeczytam wam co\u015b, skoro tutaj razem zasiedli\u015bmy<\/em>: \u201eOdgarniamy cie\u0144 z czo\u0142a, odgarniamy cie\u0144 z oczu, a on spada pomi\u0119dzy nas wielok\u0105tnym murem&#8230;\u201d. &#8211; <em>To z tomu \u201eGumowe klocki\u201d, wydanego we w Wroc\u0142awiu w 1957 roku<\/em>.<\/p>\n<p>P\u00f3\u017aniej ju\u017c po studiach Pani\u0105 Urszul\u0119 Kozio\u0142 dwukrotnie spotka\u0142em u Wilhelma Szewczyka w \u201ePogl\u0105dach\u201d. Nieskromnie powiem, \u017ce na kolumnach katowickiego tygodnika obok moich\u00a0 tekst\u00f3w by\u0142y drukowane wiersze Poetessy, jak zwraca\u0142 si\u0119 do Urszuli Kozio\u0142 Wili Szewczyk. Utwory proz\u0105 autorki pojawia\u0142y si\u0119 tak\u017ce w \u201eTygodniku Kulturalnym\u201d czy \u201eWsp\u00f3\u0142czesno\u015bci\u201d gdzie te\u017c uda\u0142o mi si\u0119 co\u015b upchn\u0105\u0107, jak w tamtych czasach m\u00f3wili\u015bmy. Oczywi\u015bcie na pierwszym pewnie planie by\u0142a \u201eOdra\u201d, z jej s\u0142ynnym k\u0105cikiem pt. \u201eZ poczekalni\u201d. Autorka d\u0142ugo by\u0142a kierownikiem dzia\u0142u literackiego we wroc\u0142awskim miesi\u0119czniku. I pami\u0119tam jeszcze czwarte spotkanie z Autork\u0105 zaraz po \u015bmierci jej ukochanego m\u0119\u017ca profesora germanistyki Feliksa Przybylaka: \u201e&#8230;m\u00f3j utracony, m\u00f3j bezpowrotny, pami\u0119\u0107 mnie boli od\u00a0 pustki&#8230;\u201d. Natomiast w czasie przyznawania poetce tytu\u0142u doktora h.c. Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego w 2003 roku zapami\u0119ta\u0142em jedno pe\u0142ne rozpaczy zdanie: \u201eWnet pomrzemy prosz\u0119 pa\u0144stwa, a nie potrafili\u015bmy nawet przygotowa\u0107 potomnym podwalin pod to\u017csamo\u015b\u0107 dolno\u015bl\u0105sk\u0105. Czy kto\u015b pomy\u015bla\u0142 o tym na Uniwersytecie?\u201d<\/p>\n<p>Wyr\u00f3\u017cnie\u0144 w d\u0142ugim \u017cyciu poetki jest wiele. Trzeba przypomnie\u0107 Nagrod\u0119 Poetyck\u0105 \u201eSilesius\u201d w 2011 roku za ca\u0142okszta\u0142t tw\u00f3rczo\u015bci. Nagrod\u0119 Fundacji im. Ko\u015bcielskich w 1969 roku. Nagroda Nike za tom poetycki \u201eRaptularz\u201d w 2023 roku. Ponadto Zas\u0142u\u017cona dla Kultury \u201eGloria Victis\u201d. Do tego liczne nagrody z Niemiec. Krytycy i literaturoznawcy na pewno wr\u00f3c\u0105 do uniwersalnych w\u0105tk\u00f3w ca\u0142ej tw\u00f3rczo\u015bci poetki, pisarki i felietonistki. Przypomn\u0105 wiersze dla dzieci i wiersze o mi\u0142o\u015bci. Tak\u017ce wiersze o zbli\u017caj\u0105cym si\u0119 kresie \u017cycia we fragmencie np. \u201eZ niczym tu nie przysz\u0142am i odejd\u0119 z niczym i wkr\u00f3tce b\u0119dzie jakby mnie nie by\u0142o\u201d. Ta efemeryczna ludzka ulotno\u015b\u0107 widoczna jest we wcze\u015bniejszym wierszu zatytu\u0142owanym \u201ePrzelotnie\u201d. Nawet chyba w \u201e\u017byznej stronie \u017cycia\u201d czy w tomiku \u201eFuga\u201d. mo\u017ce nawet w przedostatniej ksi\u0105\u017cce Wielkiej Damy Polskiej Literatury pt. \u201eMomenty\u201d (Krak\u00f3w. Wydawnictwo Literackie 2022) dotyka najczulszych stron filozoficznych Autorki.<\/p>\n<p><b>Engelbert Mi\u015b\u00a0<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Szkoda, bo to Urszula Kozio\u0142 dla Dolno\u015bl\u0105zak\u00f3w przede wszystkim Wroc\u0142awianka, Wielk\u0105 Dama Polskiej Literatury. Podpisywa\u0142a si\u0119 cz\u0119sto pod swoim utworami tylko U.K. &#8211; Urszula Kozio\u0142. W uprawianiu przez prawie 70 <span class=\"excerpt-dots\">&hellip;<\/span> <a class=\"more-link\" href=\"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/2025\/07\/23\/bardzo-szkoda-wielkiej-damy-polskiej-literatury\/\"><span class=\"more-msg\">Czytaj dalej &rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":899,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10,35],"tags":[],"class_list":["post-900","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kultura","category-mis-engelbert"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/900","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=900"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/900\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":902,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/900\/revisions\/902"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/899"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=900"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=900"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/slowo-polskie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=900"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}