W mojej rodzinnej miejscowości, gdy zbliżały się Święta Wielkanocne, chłopcy o niczym innym w kółko nie gadali, jak o klekotkach, planie sikania, no i o dziewiczych jajkach. Ponieważ nie wszyscy … Czytaj dalej →
Andrzej Ploch, redaktor naczelny „Słowa Polskiego”, zachęcił mnie, bym pokazał w pełnej niejako krasie trzy medale, którymi mnie obdarzono w różnych okresach życia. Pamiątka pierwsza jest medalem Rodła, emitowanym w … Czytaj dalej →
Rozpoczynałem studia polonistyczne, gdy zaczynały wychodzić pierwsze numery „Odry”. Mój krajan Heinz Kneip, profesor slawistyki w Regensburgu/Ratyzbonie, zarazem wielki przyjaciel Tadeusza Różewicza, zachęcał mnie do kupowania nowego miesięcznika. Szefostwo „Odry” … Czytaj dalej →
– Wytypowałem cię na wylot rejsowym samolotem na międzynarodową konferencję. Uczestniczysz w Berliner Konferenz w dniach 20-22 listopada. Załatwiłem ci pięciominutowe wystąpienie w kwestii pastoralnej „Gaudium et spes” realizowanej u … Czytaj dalej →
„Muza nie da umrzeć mężowi godnemu chwały” – tę znaną maksymę Horacego przywołała wybitna znawczyni literatury greckiej profesor Joanna Rostropowicz myśląc o setkach wybitnych dolnoślązaków, o których współcześni właściwie bardzo … Czytaj dalej →
Tytuł rzetelnie napisanego kompendium przez profesora Ryszarda Kaczmarka brzmi „Czy jestem Niemcem? Przesiedleńcy z Polski do RFN i NRD w latach 1950-1991”. Dowiadujemy się wreszcie z dobrze przeprowadzonej kwerendy w … Czytaj dalej →
Michał Rusinek, niedawno odkryty przeze mnie felietonista (kiedyś sekretarz Wisławy Szymborskiej, obecnie profesor nauk humanistycznych) w książce „Mroczny eros” pisze o tanich, dobrych jakościowo męskich ciuchach, jakie można nabywać w … Czytaj dalej →
Mam szczęście do Wielkich. Znalazłem oto w archiwum kompozytora, który w jednym sezonie muzycznym 1805/1806 w Teatrze Kalte Asche/Zimny Popiół, funkcjonującym w ówczesnym Wrocławiu niemal przez 100 lat przy obecnym zbiegu ulic Kołłątaja i Oławskiej, dyrygował 173 spektaklami muzycznymi. Urodzony 5 czerwca 1786 roku kompozytor Carl Maria von Weber, autor słynnej opery „Freischütz” Wolny Strzelec, dokonał tego wyczynu dyrygenckiego w wieku zaledwie 18 lat.
Czytaj dalej →Nie wpadłbym na to, gdyby nie pewna uczona osoba z Wrocławia, która naiwnym studentom wmawia, iż nasze miasto wydało na świat dziesięciu, a może nawet jedenastu laureatów Nagrody Nobla. Bo tak jest w Wikipedii.
Czytaj dalej →W foyer Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu, dla uczczenia dziesięciolecia tej wrocławskiej świątyni sztuki dziesięć bardzo znanych malarek i rzeźbiarek oraz twórczyń rysunków, tkanin i obiektów artystycznych wystawia swoje wybitne prace. Wystawa aranżowana przez Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta nosi wspólny tytuł „Rezonanse Sztuki”.
Czytaj dalej →Ryzykuję twierdzeniem, iż większość przedwojennych mieszkańców Śląska nie miała okazji poznać ziem Polski Wschodniej odłączonej w 1945 r. od Macierzy. Tym bardziej po wojnie niewielu Ślązaków nie znało historii, bogactw i uroków tych ziem przyznanych de facto Związkowi Radzieckiemu.
Czytaj dalej →Oczywiście nie chodzi o recenzowanie przez profesora programów legendarnego Teatru czy kabaretu, lecz o wspomnienie zasłużonych twórców wrocławskiej muzy w kolejnych tomach „Kresowej Atlantydy”. Konkretnie w księgach XX i XXI „Kresowej” Stanisław S. Nicieja ciepło wspomina odwiedziny w swoim dworku w podbrzeskich Pępicach reżysera Bogusława Litwinca, rodem z Ostroga.
Czytaj dalej →Czy ja mogę pamiętać rok 1945? Mogę i to jeszcze jak. Przypomniała mi o tei pamiętnej dacie na cmentarzu podczas uroczystości Wszystkich Świętych w rodzinnej wsi Irena. Jej ojciec uciekał mercedesem bez plandeki z gromadką zgwałconych przez Sowietów kobiet i dzieci do Niemiec. Było piekielnie zimno 26 stycznia 1945 roku. Mego ojca z grupą ponad stu mężczyzn w wieku 16-72 lat gnano do Związku Radzieckiego – pisze Engelbert Miś.
Czytaj dalej →Przypadające na koniec lata i pewnie również na kilka bieżących jeszcze miesięcy dziesięciolecie Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu obfituje w całą masę wielkich wydarzeń artystycznych. Piszę te słowa jako słuchacz … Czytaj dalej →
Pierwsi pod wrocławską katedrą pojawili się książęta Lubomirscy Stanisław i Aleksander, przyjaciele państwa młodych. Niedługo potem z reprezentacyjnego BMW wysiadł nowożeniec Hubert Lance Huët. Panna młoda, hrabina Tatiana Christiana Rochedia … Czytaj dalej →
Dzięki Hansowi-Dietrichowi Genscherowi, z którym w Sejmie przeprowadziłem tydzień wcześniej wywiad, znalazłem się nocą z 2 na 3 października 1990 roku pod Reichstagiem, by z odległości 10 metrów móc patrzeć … Czytaj dalej →
22 dni bez jakiejkolwiek poczty w części kamienic na Biskupinie we Wrocławiu. Wielominutowe przed urlopowe codzienne moje interwencje z pytaniami, gdzie utknęły nasze tygodniki i miesięczniki, które abonujemy za ciężkie … Czytaj dalej →
W powojennym Opolu Jerzy Grotowski (1933-1999) obok pisarza Stanisława Wasilewskiego należał do najbardziej barwnych i oryginalnych postaci w świecie kultury. Jeden i drugi twórca nie mieli absolutnie szczęścia do władz … Czytaj dalej →
– We Wrocławiu macie rękopis „Pana Tadeusza”, my w Weimarze postawiliśmy Mickiewiczowi najładniejsze popiersie. Weimarski architekt Walter Gropius zapoczątkował u nas budowę bauhausów, wy podobne bauhausy macie na Wielkiej Wyspie … Czytaj dalej →
Znikomy promil Dolnoślązaków orientuje się, jak dużo na tym terytorium pozostało wybudowanych w XVII, XVIII, XIX i pierwszej połowie XX wieku kalwarii. Wiem o tym od dawna, kiedy udało się … Czytaj dalej →
Kulturzug Berlin – Wrocław – Berlin funkcjonuje już dziewięć lat. Za niewielkie pieniądze w Kolejach lub bezpośrednio w pociągu Kulturzug można w weekendowy piątek o 19.38 lub w niedzielę o … Czytaj dalej →
Tytuł oczywiście przekorny. Nawiązuje do doskonale przygotowanego pod względem ikonograficznym albumu Hannibala Smoke’a zatytułowanego „Niewidzialne miasto Wrocław, który przestał istnieć (1938-2000)”. Autor rozpoczął tragiczną opowieść o mieście i o setkach … Czytaj dalej →
– Wiesz, w tym Dreźnie poza Zwingerem, Rezydencją i Kościołem Marii Panny, no targowiskiem może, nie ma czego oglądać – oświadczył sąsiad po przeczytaniu notatki w „Słowie Polskim” o nowej … Czytaj dalej →
Szkoda, bo to Urszula Kozioł dla Dolnoślązaków przede wszystkim Wrocławianka, Wielką Dama Polskiej Literatury. Podpisywała się często pod swoim utworami tylko U.K. – Urszula Kozioł. W uprawianiu przez prawie 70 … Czytaj dalej →
Gdzie ci migranciii są? Gdzie się oni podziali? Niemcy zapowiadają po szczycie migracyjnym na Zugspitze, iż odsyłają do Polski nielegalnie przybyłych obcokrajowców średnio 30 na miesiąc . Andrzej Sakson, nasz … Czytaj dalej →
Zgodnie z decyzją Rady Miasta metropolia dolnośląska Wrocław w 2025 roku obchodzi Rok Pojednania, upamiętniający trzy ważne rocznice: 80. rocznicę zakończenia II wojny światowej, 60. rocznicę listu biskupów „Wybaczamy i … Czytaj dalej →
Najwięksi, najbardziej znani polscy kolarze Ryszard Szurkowski i Stanisław Szozda razem przeżyli dziesiątki radosnych chwil w sportowym życiu, ale też dużo załamań, żeby dosadniej powiedzieć: przykrości graniczących z nienawiścią. Szło … Czytaj dalej →
Dwunastu, no może ośmiu, ale czterech na pewno. Uściślijmy: dwunastu jest rodem ze Śląska, ośmiu z Dolnego Śląska, czterech z Wrocławia. Dla ścisłości cała czwórka tych ostatnich urodziła się w … Czytaj dalej →
To był czysty przypadek. Aleksander Bocheński, autor „Dziejów głupoty polskiej” postanowił wysłać mnie na praktykę dziennikarską do redakcji „Dresdner Zeitung”. Tam, przez kolejny przypadek, dostąpiłem arcyciekawego spotkania z Manfredem von … Czytaj dalej →
Petera Rainę poznałem dokładnie 40 lat temu tutaj we Wrocławiu. Już wtedy wiedziałem, że mam do czynienia z wybitnym naukowcem, absolwentem renomowanych światowych uczelni, także autorem wielotomowej monumentalnej biografii Prymasa … Czytaj dalej →
