Reformacja to okres zamętu, rewolty duchowej, politycznej, socjalnej, krwawych wojen religijnych i przewartościowania dotychczasowego dorobku cywilizacyjno-kulturowego. To też pękniecie chrześcijaństwa Zachodu na dwa przeciwstawne bloki. Ten czas ma ogromne znaczenie zarówno dla kultury duchowej jak i dla rozwoju materialnego tej części świata. Młody Schwenckfeld mimo wychowania w duchu ultrakatolickim, stał się szybko zwolennikiem nowych idei. Sądził, że jedyną drogą odnowienia chrześcijaństwa jest literalne potraktowanie Biblii. Uważał także, iż jest to sposobny czas powrotu do millenarystycznych wizji religii chrystusowej, wolnej od przymusu instytucjonalnego, strukturalizmu i hierarchiczności.