Sobota, 13 czerwca 2026 roku była wyjątkową okazją do spotkań z miłośnikami historii i zobaczenia unikatowych pojazdów militarnych, sprzętu wojskowego i uzbrojenia na ciekawej wystawie militarnej we wrocławskim oddziale Muzeum Wojsk Lądowych – Muzeum Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych.

W pawilonach ekspozycyjnych i plenerowym parku skansenu sprzętu wojskowego w Muzeum Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych przy ulicy Obornickiej 146 przez całą sobotę trwała XIII Wrocławska Prezentacja Grup Rekonstrukcji Historycznej Pojazdów Militarnych i Służb Mundurowych – REKON 2026. To wyjątkowe wydarzenie, największe tego rodzaju w tej części Polski, przenosiło kilka tysięcy zwiedzających w świat historii i współczesności militarnej.

Tegoroczna edycja REKON pobiła rekord frekwencji pod każdym względem – w ilości stoisk pokazowych i odwiedzających osób. W wydarzeniu brało udział ponad 180. przedstawicieli służb mundurowych. Na terenie muzeum swoje stoiska i pokazy prezentowali żołnierze Sił Zbrojnych RP, funkcjonariusze Policji oraz przedstawiciele innych formacji mundurowych, a także ponad 200. rekonstruktorów różnych formacji militarnych z rozmaitych epok, którzy stanowili ozdobę REKONU.

W programie znalazły się, liczne pokazy sprzętu wojskowego historycznego i współczesnego oraz wyposażenia służb mundurowych, w tym Sił Zbrojnych RP, Policji i innych formacji. Dioramy grup rekonstrukcji historycznej, odtwarzające realia życia codziennego, obozowego i działań wojennych z udziałem żywych osób, oryginalnego i zreplikowanego sprzętu oraz pojazdów. Prezentacje dynamiczne pojazdów na placu parkowym i manewrowym, a także prezentacje multimedialne, filmy i wielkoformatowe gry planszowe przygotowane przez Instytut Pamięci Narodowej Oddział we Wrocławiu oraz występ Orkiestry Reprezentacyjnej Wojsk Lądowych we Wrocławiu. Funkcjonowała militarna giełda kolekcjonerska, stoiska handlowe i gastronomiczne. Ustawione zaraz przy wejściu stoisko Agencji mienia Wojskowego było wielka atrakcją, gdyż oferowało towary prosto z wojska i trzeba się było spieszyć, bo znikały one jak świeże bułeczki.

Z bliska zobaczyć można było jeden z pierwszych czołgów T-72M1 wyprodukowany w 1984 roku w Polsce w Zakładach Mechanicznych „Bumar – Łabędy” w Gliwicach. Czołg uzbrojony w armatę 2A46M kalibru 125 mm oraz dwa karabiny maszynowe PKT kalibru 7,62 mm. Czołg – eksponat „dotarł” z Muzeum Wojsk Lądowych w Bydgoszczy.

Do muzeum na spotkanie w ramach REKON 2026 dotarł też czołg Leopard 2PL, polsko-niemiecki czołg podstawowy, powstały w wyniku modernizacji czołgów Leopard 2A4, przeprowadzonej we współpracy Rheinmetall Landsysteme oraz Polskiej Grupy Zbrojeniowej. Czołg przeznaczony jest do opanowania i utrzymania terenu oraz wspierania ogniem z broni pokładowej działań pododdziałów zmechanizowanych i zmotoryzowanych w każdych warunkach atmosferycznych, zarówno w dzień, jak i w nocy. Zaprezentowano czołg należący do 10. Brygady Kawalerii Pancernej. Czołg przyjechał ze Świętoszowa i skradł serca przede wszystkim najmłodszych zwiedzających – i nie tylko ich, ze względu na możliwość zajęcia miejsca w wieży i za wolantem czołgu Leopard 2PL. To była niepowtarzalna okazja, by zobaczyć jak wygląda służba „w pancerzu” i poczuć się jak prawdziwy członek załogi czołgu. Kolejka oczekujących była bardzo długa.

W plenerowym parku, oprócz części wystawy stałej – skansenu ciężkiego sprzęt inżynieryjnego, zgromadzono różnego inny sprzęt wojskowy, który również cieszył się dużym zainteresowaniem zwiedzających. Można było zobaczyć i wejść do wnętrza BWP-1 (bojowy wóz piechoty wdrożony do produkcji w 1966 r.), to opancerzony, gąsienicowy pojazd bojowy przeznaczony do transportu żołnierzy piechoty na pole walki – podstawowy środek walki i transportu wojsk zmechanizowanych. Od lat 80. zastąpiono go nową wersja BWP-2. Prezentowany BWP-1 jest własnością prywatną kolekcjonera z Kłodzka.

Był też pokazany inny sprzęt używany w Wojsku Polskim. Organizatorzy zadbali o to, by goście nie byli jedynie biernymi obserwatorami, można było wejść do środka rozmaitych pojazdów wojskowych i służb mundurowych, w tym radiowozów Policji. Dużym zainteresowaniem cieszył się specjalistyczny sprzęt ciężki m.in.: pojazd minowania narzutowego BAOBAB-K; wieloprowadnicowa artyleryjska wyrzutnia niekierowanych pocisków rakietowych WR-40 LANGUSTA; przeciwlotniczy rakietowy wóz bojowy 9A33BM OSA; samochód opancerzony BRDM-2rs; instalacja rozlewcza IRS-2M1P wojsk chemicznych; ciężki kołowy pojazd ewakuacji i ratownictwa technicznego HARDUN SCANIA R460; trał mechaniczny zdalnie sterowany BOŻENA 4; blok brzegowy na samochodzie STAR 266 BP; węzłowy wóz kablowy WWK-10/C wojsk łączności. Była też różnego rodzaju broń strzelecka, którą można było potrzymać w ręce, a także wykonać strzelanie na trenażerze.

W pawilonie historycznym, w oparciu o charakterystyczne okresy rozwoju Polski, zaprezentowany został ewolucyjny rozwój i dorobek polskiej sztuki inżynieryjnej oraz wojsk saperskich od zarania polskiej państwowości do 1956 roku. W drugim pawilonie ekspozycyjnym, popularnie zwanym „sprzętowym” w ramach wystawy stałej zaprezentowano małogabarytowy sprzęt, którym posługiwali się żołnierze wojsk inżynieryjnych i chemicznych w latach powojennych.

Aktywna była też sala kinowa muzeum, gdzie odbyła się część edukacyjna z prezentacjami multimedialnymi. Wystąpienia wygłosili:

Stanisław Kolouszek z Wrocławskiego Stowarzyszenia Fortyfikacyjnego („Luftschutz-Sofortprogramm we Wrocławiu. Szczegóły”). Przypomniał, że w październiku 1940 roku wszedł w życie Fűhrer LS-Sofortprogramm w ramach którego w miastach zagrożonych nalotem zaczęto projektować i wznosić schrony wielkokubatorowe. Budowa tego typu obiektów trwałą we Wrocławiu aż do roku 1944.

Ryszard Łodzikowski („Nowoczesny sprzęt inżynieryjny Wojska Polskiego”). Podkreślił, że Wojsko Polskie intensywnie modernizuje swoje wojska inżynieryjne w odpowiedzi na współczesne wyzwania geopolityczne oraz wnioski z wojny na Ukrainie. Przedstawił komponenty nowoczesnego sprzętu inżynieryjnego w Wojsku Polskim z podziałem na kluczowe kategorie: pojazdy minowania narzutowego i rozminowania, mobilne systemy mostowe i przeprawowe oraz maszyny inżynieryjno-budowlane i nowe technologie.

Łukasz Orlicki z miesięcznika „Odkrywca” („Werwolf kontra Abwehra – zagadka ukrytych depozytów dywersyjnych na Dolnym Śląsku”). Weryfikował powojenne mity, wskazując, że za ukrywanie depozytów dywersyjnych na Dolnym Śląsku odpowiadała Abwehra, a nie Werwolf.

Była to wartościowa atrakcja na ciekawy sposób spędzenia wolnego czasu przez mieszkańców miasta i turystów. Wśród przechodząc po terenie wystawowym muzeum Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych we Wrocławiu można było dostrzec starsze i młodsze osoby, w tym całe rodziny z dziećmi w różnym wieku. Wstęp na całą imprezę był całkowicie bezpłatny!

Andrzej Powidzki
Wrocław, 13 czerwca 2026 r.